سرپرست دانشگاه تهران با تأکید بر اجرای قوانین و مقررات در حوزه دخانیات گفت: «خوشبختانه اجرای قوانین ممنوعیت استفاده از دخانیات تعارضی با حقوق بشر ندارد؛ این محدودیتها در همه کشورها اجرا میشود و از نظر علمی مورد تأیید است. بنابراین باید قوانین مربوط به محدودیت مصرف دخانیات را بیشتر مورد توجه قرار دهیم.»
به گزارش سرویس اجتماعی تابناک، سرپرست دانشگاه تهران از ایده دانشگاه بدون دخانیات سخن گفته که اتفاقا چند سال است در این دانشگاه شعارهایش داده میشود اما نتیجه چنین اولویت حاشیه ای وثانویه نیز، کاملا مشخص و ملموس است.
دانشگاه تهران، این نماد آموزش عالی ایران، بار دیگر درگیر شعارهایی شده که بیشتر از آنکه راهگشا باشند، پردهای هستند برای پوشش مسائل بنیادین و حل نشده مثل معضلات استادان رانتی، بی انگیزگی دانشجویان، فقر پژوهشگر و ….
آقای امید، سرپرست دانشگاه از “دانشگاه بدون دخانیات” میگوید، ایدهای که دو سال است مطرح شده و حتی نامزد دریافت عنوان جهانی هم شده، اما نتیجه؟ هنوز دود سیگار از گوشههای دانشکدهها بلند میشود، همانگونه که بیانگیزگی و کمرغبتی در فضای علمی دانشگاه موج میزند.
اساساً استعمال دخانیات هم در دانشگاه و هم در جامعه اتفاق ناگواریست ما آیاوع” افزوده شده است؟ شاید بهتر باشد به جای این شعارها، از خود بپرسیم چرا جوانان به سیگار پناه میبرند؟ آیا از سر استرسِ آیندهای تاریک است؟ از فرط بیکاری و بیهدفی؟ یا از آن رو که دانشگاه دیگر آن نهاد الهامبخش گذشته نیست؟
دانشگاه تهران میتواند به جای کاندیداتوری برای عناوین جهانیِ کممایه، دوباره به سمتی برود که روزی الهامبخش دانشگاههای منطقه بود: کانون آزاداندیشی، پژوهشهای ناب، و پرورش متفکران مستقل. آنگاه شاید دیگر نیازی به شعار “دانشگاه بدون دخانیات” نباشد، زیرا دانشگاهی که زنده و پویا باشد، خود بهترین مانع در برابر هر نوع اعتیاد—از دخانیات تا یأس—خواهد بود.