به نظر میرسد چند اتفاق مهم در سال جاری ممکن است بر سرنوشت قطعهسازی کشور تأثیرگذار باشد و آینده این صنعت را در معرض بازتعریف قرار دهد.
جوان آنلاین: سایه خاموشیها بر سر صنایع کشور سنگینی میکند، اما صنعت قطعهسازی علاوه بر این مسئله درگیر مشکلات دیگری نیز شده که بیش از پیش نفسهای این صنعت را به شماره انداخته است. بدهی خودروسازان که چند سالی است وبال گردن قطعهسازان شده در کنار مشکلات ارزی، گمرکی و کمبود مواد اولیه، لوازم یدکی را گران و سرنوشت مبهمی را در انتظار صنعت قطعهسازی خودرو قرار داده است. حالا با جدی شدن بحث خصوصیسازی خودروسازان بزرگ، بیم آن میرود که فرمان تولید به سمت خودروهای مونتاژی بچرخد. قطعهسازان دو مسیر پیشرو دارند؛ یکی تلاش برای بقا با وضعیت موجود و دیگری دوربرگردان از مسیر فناوریهای قدیم.
به نظر میرسد چند اتفاق مهم در سال جاری ممکن است بر سرنوشت قطعهسازی کشور تأثیرگذار باشد و آینده این صنعت را در معرض بازتعریف قرار دهد. یکی از مهمترین این مشکلات به افزایش واردات قطعات چینی بازمیگردد. واردات قطعات چینی اگرچه به واسطه قیمت پایینتر سالها محل مناقشه خودروسازان و قطعه سازی کشور بوده است، اما بر اساس گزارشها در آستانه جهشی تازه قرار دارد. همین امر تهدیدی برای تولید داخلی تلقی میشود به ویژه آنکه با خصوصی شدن ایران خودرو و همچنین برنامهریزیها برای واگذاری سایپا نیز این احتمال میرود که تولید به سمت خودروهای مونتاژی سوق پیدا کند. کارشناسان حوزه خودرو معتقدند صنعت قطعهسازی کشور در حال حاضر توان تولید قطعات محصولات مونتاژی را ندارد. علیرضا خلیلی، کارشناس حوزه صنعت در این باره به «جوان» گفت: تغییر الگوی تولید به سمت مونتاژ نیازمند قطعات جدید است که قطعهسازان در شرایط فعلی فاقد دانش فنی جدید برای آن هستند.
وی با بیان اینکه تولید محصولات فناورانه نیاز به سرمایهگذاری قطعهسازان دارد، افزود: متأسفانه وضعیت مطالبات قطعهسازان از خودروسازان به اندازهای است که حتی تأمین منابع برای ساخت قطعات فعلی را نیز با مشکل و، اما و اگر روبهرو کرده است.
خلیلی مشکلات تأمین انرژی و خاموشیها را نیز مزید بر مشکلات قطعهسازان عنوان و تصریح کرد: در برخی شهرکهای صنعتی، قطعهسازان یک سوم فعالیت خود را در خاموشی به سر میبرند، بنابراین وضعیت فعلی شرایط سختی برای قطعهسازان ایجاد کرده که عبور از آن نیازمند اتخاذ تصمیمات جدی است.
