درست از روزی که داورزنی اظهاراتی درباره سعید معروف داشته، او تبدیل به سوژه اصلی و شاید انتخاب اصلی فدراسیون والیبال شده است.
تیم ملی والیبال ایران سال بسیار سخت و دشواری را سپری کرد. این تیم که در سالهای گذشته تبدیل به یکی از قدرتهای جهانی شده بود با مدیریت بحثبرانگیز محمدرضا داورزنی و انتخابهای جنجالی او خاصه درباره سرمربی تیم ملی، قدرتش را از دست داد و حالا نه تنها تبدیل به تیمی معمولی در دنیا شده بلکه در قاره آسیا هم رقابت را به ژاپن واگذار کرده و به دومین تیم قاره کهن شدن، در حال عادتکردن است. همه این اتفاقات حول یک تصمیم هولناک رخ داد: اینکه هدایت این تیم از سرمربیان مطرح خارجی گرفته و به دست بهروز عطایی، یک مربی ایرانی سپرده شد.
نفس عمل جذاب به نظر میرسید. فدراسیون و در رأس آن رئیس این نهاد بنا به دلایلی تصمیم گرفتند نیمکت را «ایرانیزه» کنند ولی مشکل کار آنجا بود که این تصمیم احساسی و بدون کارشناسی صورت گرفت. ماحصل وحشتناک از آب درآمد؛ ایران با بهروز عطایی یکی از ضعیفترین تیمهای لیگ ملتهای جهان شد و حالا شرایط به گونهای رقم خورده که کمترین شانس برای صعود به بازیهای المپیک ۲۰۲۴ پاریس را دارد. محمدرضا داورزنی هم تلاش کرده خودش را از مهلکه بیرون بکشد و از این بگوید که ۴۰ سال به المپیک نرفتیم (دوره قبلی والیبال ایران به این طلسم پایان داد) اگر دوباره هم چنین شود اتفاق خاصی نمیافتد. البته او مسبب اصلی گرفتاریهای والیبال ایران است و اگر بخواهد هم نمیتواند به سادگی از زیر بار انتقاداتی که او را نشانه رفتهاند شانه خالی کند.