
به گزارش سرویس سیاسی تابناک، بعد از کودتای ۲۸ مرداد ۱۳۳۲، شاه برای تحکیم قدرت خود و مبارزه منظم با کمونیسم، تصمیم گرفت یک دستگاه امنیتی متمرکز و مدرن تاسیس کند، نتیجه این ایده تشکیل ساواک بود، ساواک (سازمان اطلاعات و امنیت کشور)، که از سال ۱۳۳۵ تا ۱۳۵۷ فعال بود و تبدیل به یکی از ارکان اصلی حکومت پهلوی دوم شد.
هرچند ساواک بسیار قوی بود و عملا نسخه ایرانی سازمان CIA بود، اما در مهمترین ماموریت خود شکست خورد، ساواک در پیشبینی و مقابله با انقلاب اسلامی ۱۳۵۷ ناکام ماند، ساواک بیشتر بر حریان چریکی چپ تمرکز داشت و توانست تا پایان سال ۵۵ تمام گروههای چریکی را تقریبا نابود کند، اما دستگاه امنیتی شاه از قدرت روحانیت و مذهب غافل بود و دقیقا از همین نقطه غافلکیر شد، ساواک همچنین قدرت سازمان دهی و شبکه رروحانیت و قدرت و هوش سیاسی امام خمینی را دستکم گرفته بود.
این بنیاد نیز بخشی از اسناد ساواک را در اختیار دارد. این اسناد عمدتاً مربوط به شهدا و مبارزان انقلاب اسلامی(قبل از پیروزی انقلاب) است و برای تحقیقات مرتبط با تاریخ مبارزات انقلابی استفاده میشوند.
سازمان اسناد و کتابخانه ملی ایران
برخی از اسناد ساواک نیز در اختیار این سازمان قرار گرفتهاند. این سازمان به عنوان مرجع اصلی حفظ اسناد ملی، بخشی از اسناد تاریخی را برای تحقیقات علمی و آموزشی نگهداری میکند.
***
دقیقا مشخص نیست چه میزان از اسناد ساواک هنوز منتشر نشده است یا در آرشیو سازمان ها و نهادها باقی مانده است، هرچند در روزهای پرتلاطم پس از انقلاب، بسیاری از اسناد ساواک نابود شده یا به صورت غیررسمی توسط افراد غیر مسئول نگهداری می شود، تعیین تکلیف اسناد ساواک و انتشار آنان برای پژوهشگران تاریخ انقلاب اسلامی یکی از ضرورت های فرهنگی امروز است.
