فرهاد اشراقی
علی دایی خیلی راحت گفته من به درد ریاست در فدراسیون فوتبال نمیخورم! شاید بگویید خب او نیازی هم به این پست ندارد ولی به هر حال دایی حرفی زده که خیلیها نمیزنند.
خبرورزشی/ فرهاد اشراقی؛ برای خیلیها که در مسند کاری هستند و یا قرار است برای ریاست به جایی بروند، آنچه اهمیت ندارد تخصص است و اینکه آیا میتوانند مفید باشند یا نه؟! حتماً زیاد شنیدهاید که بخش اعظم مشکلات ما به خاطر این است که در فلان نهاد و شرکت و فلان کارخانه آدمها سر جایشان نیستند. جای امثال علی دایی البته در فوتبال است ولی خب او احساس کرده در مقام رئیس فدراسیون خیلی نمیتواند مفید باشد و یا مثلاً تمرکزش جای دیگری است. اگر همین تفکر در سایر نهادها هم بود مسلماً بسیاری از مشکلات حل میشد. در ورزش و فوتبال معمولاً اینطوری است که دوستان وقتی آدم زیاد میآورند و رفقایشان به یکسری پستها و مناصب نمیرسند، به آنها در ورزش پست میدهند! نتیجه هم این میشود که در حال حاضر شده است! علی دایی اما دنبال پست نیست و نیمه خالی لیوان این است که وقتی علی داییها جلو نیایند، یکسری از سیاسیون و بازنشستهها و اسامی تکراری وارد گود میشوند که خب خروجی کار هم از همین حالا مشخص است.
زندهیاد ناصر حجازی هم مثل علی دایی کارهای مدیریتی و اداری را دوست نداشت و همیشه میگفت من دوست دارم مربیگری کنم. هر چه به او میگفتند شما باید رئیس باشگاه باشید تا مثل امثال بکن باوئر احترامتان حفظ شود، قبول نمیکرد و میگفت من باید مربیگری کنم! به هر حال حرفی که علی دایی زد و گفت من به درد ریاست فدراسیون نمیخورم درس بزرگی بود برای بسیاری از سیاسیون و عاشقان قدرت و صندلی. البته که اگر قرار بود ما از این چیزها درس بگیریم تا حالا گرفته بودیم.