از این‌رو دولت وفاق ملی بر آن است تا نه فقط در سخن، بلکه در عمل، سازوکارهای حضور واقعی مردم در تصمیم‌سازی و نظارت عمومی را تقویت کند. سرمایه اجتماعی زمانی زنده و پویاست که مردم بدانند رأی، نظر، نقد و همراهی‌شان تأثیرگذار است.
آینده ایران در گرو همدلی، مشارکت، و تکیه بر ظرفیت‌های خودمان است. مذاکرات می‌آیند و می‌روند، اما اگر سرمایه اجتماعی فرسوده شود، بازسازی آن به‌مراتب دشوارتر خواهد بود.
راه‌حل پیشرفت پایدار، نه در انتظار نتایج بیرونی، بلکه در اعتماد متقابل، وفاق ملی و اراده‌ای جمعی برای ساختن فردای بهتر نهفته است.

منبع :بازارکار جهاد دانشگاهی