در طول زندگی از هر 26 مرد، یک نفر به سرطان مثانه مبتلا خواهد شد. این احتمال در زنان، یک به 86 است…
سرطان مثانه، چهارمین سرطان شایع در مردان است و سفیدپوستان 2 برابر سیاهپوستان (برعکس سرطان پروستات که در سیاهپوستها شایعتر است) به این سرطان مبتلا میشوند. در 50 درصد موارد سرطان مثانه زمانی تشخیص داده میشود كه محدود به مثانه است و در 50 درصد دیگر، متاسفانه در نقاط دیگر بدن گسترش پیدا میكند.
مثانه عضو عضلانی توخالی و بالونمانندی است که داخل لگن قرار میگیرد و ادرار را در خود ذخیره میکند. این عضو توسط دو لوله به نام «حالب» به کلیهها متصل است. کلیهها محل تولید ادرار هستند و ادرار تولیدشده از طریق لولههای حالب به طرف پایین و مثانه میآید و تا موقع دفع ادرار در آن ذخیره میشود. با پرشدن مثانه و ارسال سیگنالهای عصبی به مغز، فرد این احساس را دارد كه باید ادرارش را دفع كند و مثانهاش خالی شود. مثانه از طریق لولهای به نام «مجرای ادرار» به خارج از بدن وصل میشود و از طریق آن محتویات خود را خالی میکند.
مجرای ادرار در زنان کوتاه است و در قسمت بالای واژن به بیرون باز میشود اما در مردان، از وسط پروستات عبور میكند و به بیرون متصل میشود. داخل مثانه پوشش خاص ضدادراری دارد که این پوشش اجازه عبور ادرار داخل جدار مثانه را نمیدهد. بیش از 90 درصد سرطانهای مثانه از پوشش مخاطی آن منشاء میگیرند.
عوامل موثر در ابتلا به سرطان مثانه