امیرعباس واسعیزاده
غیبت سردار آزمون در بازی دوم تیم ملی برابر هنگ کنگ سوال بزرگ فوتبال دوستان بود.
سردار آزمون ستاره بی چون و چرای فوتبال ماست. از رکوردها و تاثیر او در نتایج تیم ملی در سالهای اخیر نیازی نیست مثال بیاوریم. ستاره درخشان فوتبال ایران در لیگ قهرمانان اروپا دروازه بزرگان را باز کرده و همین حالا مهاجم باشگاه رم ایتالیاست. بر سر حضور یا غیبت سردار در جام ملتها شایعات و حرف و حدیثهای بسیار بود. به هر حال سردار ۴۸ ساعت قبل از بازی اول برابر فلسطین خود را به قطر رساند و غیبت او در نیمه نخست این بازی قابل پذیرش بود. سردار نیمه دوم به زمین آمد و تنها ۱۰ دقیقه برای زدن گل زمان لازم داشت. اما غیبت سردار در بازی دوم خیلی عجیب بود! مهاجم اصلی و ثابت ما تا دقیقه ۹۰ و سوت پایان بازی در تصاویر دوربینهای تلویزیونی از نیمکت تیم ملی هم دیده نمیشد! همه با تجربهها کنار هم نشسته بودند؛ امید ابراهیمی، احسان حاج صفی، کریم انصاریفر و سعید عزت اللهی و جای خالی سردار به چشم میآمد.
تنها بعد از سوت پایان داور زمانی که دوربینها روی امیر قلعه نویی رفت، سردار را آن پشت در گوشه تصویر دیدیم. او تمام طول مسابقه روی نیمکت نشست، پس نه مصدوم بود و نه از شرایط مسابقه دور! تیم ملی نیاز به برتری و گلزنی داشت اما سردار فرصت بازی پیدا نکرد، چرا او حتی جایی میان ۵ تعویض ما هم پیدا نکرد؟