وی ادامه داد: این کنیز به خانه بازگشت و «بشر بن حارث» صاحب خانه از این کنیز پرسید کجا بودی که برای بجا آوردن تشریفات دیر بازگشتی؟ کنیز ماجرا را برای وی تعریف کرد و «بشر بن حارث» متوجه شد که آن فرد، موسی بن جعفر(ع) بوده است و با پا پیاده به طرف بیرون دوید و بر پای موسی بن جعفر(ع) افتاد و «بشر حافی» شد.
خطیب موقت نماز جمعه تهران، تصریح کرد: این «بشر بن حارث» از محدثین مشهور اهل سنت است که 50 نفر شاگرد داشت و شخصیتی بزرگ بود و لذا مورخین مینویسند که او محدثی بزرگ بود ولی این محدث یک مرتبه منحرف شد و به سراغ عیاشی رفت. چه میشود که یک انسان با آن سابقه طولانی به یک مرتبه این همه احادیث را زیر خاک میکند و به سراغ مِی خواری میرود؟ این انحراف چیست؟ این موضوع خود یک مطلبی است؛ در دعاها نیز ذکر شده که خدایا به تو پناه میبرم از اینکه عاقبت من بد باشد.
آیتالله امامی کاشانی افزود: دل و گوش و چشم اگر آزاد بود به هر گناه و باطلی متوجه خواهد شد؛ دلی که در آن گناه رخ داد دلی مردد و پرشرک است.