۱۳۹۸/۰۳/۲۶
حضور سیال و پرتکاپوی دوربین در راهروها و دهلیزهای متعدد، به وفور به چشم میخورد! این امر صرفاً برای معرفی بیشتر مکان و تشخصبخشی به فضایی است که در شخصیتپردازی آدمهای فیلم، تأثیر صددرصدی دارد.
هاتف جلیلزاده*- فیلم «سرخپوست» جدیدترین ساخته نیما جاویدی، مصداق تمامعیار یک غافلگیری است؛ یک غافلگیری توامان و دوگانه که از یک سو، بعدی از شخصیت و دنیای ذهنی کارگردان را در بر میگیرد و از سوی دیگر از استیلای جبری محیطی خبر میدهد که انگار تمام شدنی نیست؛ همواره سوژهساز است و در دل این دیوارهای غمگین و ماتمگرفته، داستانی نو، درامی جدید و اثری ممتاز میسازد.
برای نگارنده این سطور، منشأ این غافلگیری، نخست به شخصیت و دنیای ذهنی خودِ کارگردان اثر بر میگردد. اینجا ذهن هر مخاطبی با یک سوال درگیر میشود! اینکه چگونه چنین پدیدهای امکان رخ دادن دارد؟