با تجربه تلخ و باورنکردنی دوره حضور محمد مومنی در مس رفسنجان و سرمایه سوخته در این باشگاه، باید مراقب بود تا چنین تجربههایی در هیچ باشگاهی تکرار نشود.
به گزارش سرویس ورزشی تابناک، عبارت مدیر ورزشی یا مدیر فوتبالی در فضای ورزش کشور سالها محل منازعه بوده، اینکه مراد از مدیر فوتبالی مدیری است که سبقه و تجربه مدیریت در فوتبال را داشته یا فوتبالیستی که بدون هیچ مزیت و سابقه قابل دفاع مدیریتی یکباره در چنین موقعیتی قرار میگیرد؟
حقیقت آن است که موفقترین مدیران تاریخ فوتبال ایران ضرورتاً فوتبالیست نبودهاند و در سوی دیگر بسیاری از فوتبالیستهای سابق در عرصه مدیریت یا حتی مربیگری نتوانستند موفقیت دوران بازیگری خودشان را تکرار کنند. باشگاه مس رفسنجان از این منظر در یک دوره تلخ ۸ ماهه سختترین و بدترین روزهای تاریخ خودش را با حضور یکی از همین مدیران فوتبالیست بیتجربه سپری کرد.
محمد مومنی بازیکن دهه هفتاد فوتبال ایران که در ابتدای همین فصل دستیار سوم حمید درخشان روی نیمکت تیم داماش در لیگ دسته اول بود، بدون تجربه مدیریت حتی در پایینترین سطح فوتبال باشگاهی ایران یکباره به عنوان مدیرعامل مس رفسنجان انتخاب شد تا دورهای سیاه در تاریخ این باشگاه قابل احترام و خوشسابقه صنعتی رقم بخورد.
مس رفسنجان در دوره مدیریت تأیید نشد، اما هرچه بود لابیهای پیاپی هم نتوانست عامل چنین فاجعه بزرگی را نجات بدهد.
تجربه تلخی که نباید تکرار شود
تجربه تلخ و باورنکردنی دوره حضور محمد مومنی و سرمایه سوخته در رفسنجان نباید تکرار شود. آنچه مسلم است بسیاری از فوتبالیستها یا ورزشکاران سابق توان موفقیت در سمتهای اجرایی و مدیریتی را دارند، مشروط به آنکه تصمیمگیری در این خصوص بدون توجه به لابیهای غیر ورزشی با انجام ارزیابیهای دقیق همچنین استمرار نظارت، بررسی عملکرد و پاسخگو ساختن مدیر منتخب صورت پذیرد. نمونهای مانند محمد مومنی که سطح عملکرد و توانایی خودش را نشان داده نباید به معیار قضاوت در خصوص فوتبالیستها و ورزشکاران تحصیلکرده دارای صلاحیت برای مدیریت و تصمیمسازی در ورزش کشور مبدل شود.