صلح طولانی ۸ دهه گذشته بر ۲ باور استوار بوده است: جنگهای تجاوزکارانه غیرقابل تحمل هستند و امپراتوریها باید پایان یابند؛ اصل اول از دل کشتار ۲ جنگ جهانی پدیدار شد که در مجموع ۱۰۰ میلیون نفر را کشتند و اصل دوم از قرنها سلطه استعماری و مبارزه در سراسر آسیا، آفریقا و آمریکای لاتین برای خودمختاری ناشی شد؛ منشور ملل متحد که در ژوئن ۱۹۴۵ در سانفرانسیسکو امضا شد، به هر ۲ باور، شکل سیاسی بخشید.
به گزارش فارین افرز، از آن زمان، جهان از یک جنگ فاجعهبار بین قدرتهای بزرگ اجتناب کرده است؛ حتی قابل توجهتر اینکه، امپراتوریهای جهانی اروپایی برچیده و با سیستم جدیدی متشکل از نزدیک به ۲۰۰ کشور مستقل جایگزین شدند؛ هر ۲ دستاورد با هم ترکیب شدند تا پیشرفتهای خارقالعادهای را در رفاه بشر ممکن سازند؛ جهان از پایان جنگ جهانی دوم شاهد درگیریهای بسیاری، ازجمله جنگهای مرگبار استعمارزدایی بوده و رشد اقتصادی فزاینده در کنار نابرابریهای عمیق و تخریب محیط زیست همراه بوده است، اما غیرقابل انکار است که برای میلیاردها نفر، ۸۰ سال گذشته زمان صلح و رفاه فزاینده بوده است.
آن دوران اکنون به پایان خود نزدیک میشود؛ ۲ اصلِ «نه جنگ و نه امپراتوری»، دیوارهای تحملکننده صلح طولانی، به سرعت در حال فروریختن هستند؛ علائم واضح هستند؛ جنگهای بین ایالتی و داخلی در سالهای اخیر به سرعت رشد کردهاند و رنجهای بیشماری را برای صدها میلیون نفر به ارمغان آوردهاند.