
نسیم فرزین
داروین نونیس بر روی قابلیتهای ارلینگ هالند سایه انداخت و مهاجم گرانقدر و تازهنفس سیتی انگار خود واقعیاش را گم کرده بود.
بارنی رونی در نشریه «گاردین» نوشت: خب، ممکن است کمی طول بکشد. برای ارلینگ هالند چنین شروعی نه تنها فراموشکردنی نبود، بلکه خردکننده، سوزان و ترسناک بود. او در پایان فینال داغ و تابستانی جام خیریه، خسته به نظر میرسید و با ناتوانی پردههای صحنهی شلوغ نمایش را پایین کشید.
هالند در بیشتر نیمه دوم دور و بر دایره میانی میچرخید. در ثانیههای باقی مانده، با تمام وجود ضربه خود را به بالای تیر دروازه فرستاد، با ظرافت مردی که یک قوطی مچاله شده را به پرچین میکوبد. بیشتر اوقات هالند شبیه بازیکنی کاملاً متفاوت با همتیمیهایش به نظر میرسید و مردی که البته صرف نظر از رکورد فوقالعادهاش تا این لحظه، به زمان نیاز دارد. بر کسی پوشیده نیست که او فیزیک فوقالعادهای دارد اما قضیه فراتر از فیزیک بدنی است و به نحوه مچ شدنش با بازی سیتی برمیگردد.
