اقتصاد ۲۴- اما در این میان یکی از مهمترین مؤلفهها «کنارهگیریها» و «انصراف» از ادامه راه انتخابات است. انصرافهایی که به منظور ایجاد یک سبد رأی واحد به نفع کاندیدایی خاص ایجاد میشود. به دلیل تعدد سبدهای رأی در این انتخابات، وزن انصرافها بیشتر از دورههای قبل خواهد بود، ازهمینرو باید به بررسی وضعیت کنارهگیریها پرداخت. با بررسی احتمال کنارهگیری کاندیداهای اصولگرا به نفع یکدیگر خواهیم دید که برای آنها بهترین مدل ماندن قالیباف و جلیلی در انتخابات است. در حالی که تیم قالیباف تلاش میکند جلیلی را وادار به انصراف کند، اما نتیجه این انصراف به نفع پزشکیان خواهد بود نه قالیباف.
از همه جناحها افراد مختلف سالها برای رسیدن به این مرحله که بتوانند از فیلتر شورای نگهبان عبور کنند، میکوشند. بعد از عبور از این مرحله حالا رقابت در میان کاندیداها آغاز میشود که در نهایت برخی منجر به کنارهگیری در انتخابات و در برخی افراد و مقاطع منجر به ماندن افراد مختلف در انتخابات میشود که نتیجه انتخابات را رقم میزند. این نوع از کنارهگیریها به چند دسته تقسیم میشود.
اول: کنارهگیری قبل از شروع مناظرهها. در این مدل ما با دو نمونه مشخص روبهرو هستیم که در تاریخ انتخابات ریاستجمهوری ایران سابقه دارد.
عباس شیبانی نامزد دومین دوره از رقابتهای انتخابات ریاستجمهوری بود. او در حالی که قرار بود با محمدعلی رجایی رقابت کند، در صداوسیما اعلام کرد: «من خودم به آقای رجایی رأی میدهم». اما در این دوره از رقابتها اساسا به نظر نمیرسد هیچ نامزدی قصد داشته باشد قبل از شروع مناظرهها با بالابردن دست رقیب دیگر به نفع او کنار برود. علیاکبر پرورش هم در انتخابات بعد به نفع آیتالله خامنهای کنار رفت.