در بیستوهشتم جولای ۱۹۱۴، هنگامی که امپراتوری اتریش- مجارستان رسما به صربستان اعلام جنگ کرد آخرین نفسهای باور به تقدم عقلانیت و پیشرفت در اروپای مدرن بود.
به گزارش خبرگزاری مهر، روزنامه آگاه نوشت: در بیستوهشتم جولای ۱۹۱۴، هنگامی که امپراتوری اتریش- مجارستان رسما به صربستان اعلام جنگ کرد، خیابانهای وین، برلین و پاریس آکنده از شور و هیجانی غیرقابل باور شدند. هزاران شهروند مشتاق، سرمست از غرور ملی و خوشبینی قرن نوزدهمی، به خیابانها آمدند و سربازان خود را به سوی جبههها بدرقه کردند. در آن روزهای آفتابی تابستان، تفکر عمومی این بود که جنگ پیشرو خیلی زود و پیش از ریزش برگهای پاییزی با پیروزی قاطع به پایان خواهد رسید. اما این سرخوشی عمومی، آخرین نفسهای باور به تقدم عقلانیت و پیشرفت در اروپای مدرن بود؛ پنداری که ظرف چند ماه زیر گامهای سهمگین ماشین جنگی خرد شد و نخستین جنگ تمامعیار تاریخ بشریت را رقم زد. امروز، با گذشت ۱۱۲ سال از آن چرخش تاریخی، با چهرهای دیگر و در منطقهای دیگر از جهان اما به همان اندازه سنگین از سایه جنگ مواجه هستیم. فضای پرالتهاب جنگ ناشی از تجاوز آمریکایی- اسرائیلی به ایران، گویای آن است که اگرچه معادلات ژئوپلیتیک و ابزارهای نظامی دگرگون شده، اما تعلیق روانی و زیستن در برزخ احتمال وقوع تنش، همچنان الگوی اصلی زیست جمعی است. انسان امروزی در خاورمیانه، درست مانند شهروند اروپایی سال ۱۹۱۴، خود را در برابر آستانه تاریخی حس میکند که کنترل آن از دست او خارج شده است.
سانسور با سکوت و سانسور با شلوغی