شبکه نسیم از بدو تاسیس در سال ۱۳۹۳ سرگرمسازی و پر کردن اوقات فراغت مخاطبان را در دستور کار قرار داده است و بر این اساس، بیشتر برنامههایش محتوای شاد و سرگرم کننده داشته و در قالبهایی همچون مسابقه، جنگ، دورهمی، خاطرهبازی و… ساخته شده و بر روی آنتن رفتهاند. در راستای این سیاست، عمده سریالهای پخش شده از این شبکه نیز محتوای طنز و کمدی دارند و هدفشان خنداندن و سرگرم کردن مخاطب است. سریال سایهبان اما حکایت دیگری دارد و یکی از مجموعههای نمایشی جدی و البته جذاب تلویزیون در سالهای گذشته بوده است. هنوز بسیاری از بینندگان قاب کوچک این سریال را که برای اولینبار در سال ۱۳۹۶ از شبکه ۲ پخش شد و جزو آثار نمایشی پرمخاطب تلویزیون در آن سال بود، به یاد دارند.
برادران محمودی در سریال «سایهبان» روی قشری تمرکز کردهاند که کمتر به آنها پرداخته شده و اگر هم مورد توجه قرار گرفتهاند، روالی منطقی و واقعی نداشته است. در حالی که پرداخت به جوانان پایین شهری و فرودست جامعه به ویژه در فیلمهای سینمایی و تولیدات شبکه نمایش خانگی با اغراق و غلو همراه است. سازندگان سریال «سایهبان» کوشیدهاند تا نگاهی حقیقی، باورپذیر و منصفانه به این قشر از جامعه داشته باشند.
کارگردانان سریال «سایهبان» کوشیدهاند با خلق کاراکترهای واقعی متناسب با فضایی که قصه در آن میگذرد، شخصیتپردازیهای درست و منطقی بر روی این کاراکترها داشته و با پرداخت روانشناسانه به آنها و طراحی قصه اصلی و داستانکهای پیرامونش، سریالی باورپذیر را تولید و در معرض دید مخاطبان قرار دهند. سهراب و سعید به عنوان قهرمانان قصه به خوبی طیفی از جوانان جنوب شهری را نمایندگی میکنند که نه تنها اهل خلاف نیستند، بلکه میخواهند شرافتمندانه کار کنند و نان حلالی را به سر سفره ببرند اما همین امکان را هم در اختیار ندارند و به اصطلاح قربانی شرایط و جبر جغرافیایی هستند.