یکدست کردن زمینهای کشاورزی و یکپارچهسازی اراضی زراعی به عنوان یک اصل مورد توجه دولت قرار گرفت تا با تجمیع منافع، از خردهمالکی و رفتار جزیرهای در بخش کشاورزی جلوگیری شود.
از سوی دیگر، کشت در زمینهای کوچک سبب فرسایش بیشتر خاک و کاهش بهرهوری در میانمدت خواهد شد که این امر نیز خود منشاء یک بحران بزرگ است.