حبیبالقانیان، علاوه بر کمکهای مالی فراوان به رژیم اشغالگر قدس، بخشی از سرمایه خود را به منظور حمایت و پشتیبانی از این رژیم، در فلسطین اشغالی به کار گرفته بود. ساواک در ۲ اردیبهشت ۱۳۵۵ ش، در خصوص احداث ساختمان بزرگ از سوی القانیان در فلسطین اشغالی مینویسد: «القانیان سرمایهدار معروف، در حال حاضر مشغول احداث ساختمان بزرگ چندین طبقه در اسرائیل و بلندی این ساختمان، سه برابر بلندی ساختمان آلومینیویم یا پلاسکو [در تهران]میباشد.»
جوان آنلاین: در دورهپهلوی، عناصر یهودی در نتیجه تبعیت بیچون و چرای دولتمردان ایرانی از آنها، بر سیاست و اقتصاد کشور پنجه انداخته بودند! آزادی عمل یهودیها و تلاش این جماعت برای افزایش و گسترش سلطه بر اهرمهای قدرت، در چنان پردهای قرار داشت که اغلب از چشم مردم دور بود و آنها نمیتوانستند؛ توطئه خزندهای را که در اطرافشان شکل میگرفت؛ به وضوح ببینند. چنانکه یعقوب نیمرودی یکی از مأموران کار کشته سیاسی و اطلاعاتی صهیونیستها، پس از سالها فعالیت جاسوسی در ایران، در گفتوگویی با یک روزنامهنگار اسرائیلی میگوید «اگر یک روز به تو اجازه دهند که از کارهایی که ما در تهران انجام دادهایم؛ آگاه شوی، از آنچه میشنوی وحشت خواهی کرد، حتی نمیتوانی آن را تصور کنی!» (۱) یکی از این سرمایهداران با نفوذ یهود در ایران، که سالها در راستای حفظ منافع رژیم اشغالگر قدس به تکاپو پرداخت؛ حبیباللهالقانیان است و مقال پیآمده در مورد گوشهای از زندگی و فعالیتهای او است.
حبیبالله القانیان کیست؟
حبیبالله القانیان، در ۲۳ فروردین ۱۲۹۱، در محله عودلاجان تهران و در خانوادهای از طبقه متوسط کلیمی زاده شد. پدرش به حاج بابایی مشهور بود و در همین محله، دکان خیاطی داشت. مادرش خانمجان، از خانواده القانیان و دختر حییم ساقی تاجر بود. (۲) حبیبالله شش برادر به نامهای: جان، داود، نورالله، نجات، صیون و عطاالله داشت که با حمایت دو دایی خود به نامهای عزیز و میرزا آقا القانیان که بازرگان بودند به تحصیل و کار پرداختند. حبیبالله در بیست و چند سالگی، صاحب حجرهای در سرای حاجمحمد اسماعیل در بازار تهران شد. وی به همراه برادرانش، شرکتی به نام شرکت سهامی ِالگا تأسیس کرد و به خرید و فروش و واردات اجناس مختلف مانند: ساعت، پارچه، رادیو، چرخ خیاطی و چینیآلات پرداخت. آنها ابتدا کالاهای مورد نظر خود را، از سوئیس وارد میکردند و پس از اقامت دو نفر از برادرانش، جان و نورالله در امریکا به سراغ واردات از این کشور رفتند. برادران القانیان، هیچ فرصتی را در مسیر افزایش سرمایه خود از دست نمیدادند. برای مثال، با تصویب و اجراییشدن قانون کشف حجاب، اقدام به واردات کلاه زنانه کردند، یا با ورود متفقین به ایران، یونیفرمهای مازاد نیروهای متفقین را از آنها خریداری کرده به فروش میرساندند! همچنین پس از آنکه جان القانیان در امریکا پی برد که امریکاییها مقادیر فراوانی لباسدست دوم به نیازمندان و مناطق جنگزده جهان کمک میکنند به فرستادن این لباسها به ایران اقدام کرد؛ تا دیگر برادران، آنها را به فروش برسانند. (۳)
محمود طلوعی، نام حبیب القانیان را در زمرهغولهای اقتصادی دوره پهلوی میآورد که توانست با استفاده از ارتباطات خود با صاحبان نفوذ در بخش دولتی به ثروتهای نجومی دست یابد. (۴) القانیان به همراه برادران خود، در حوزههای اقتصادی و صنعتی دیگری نیز فعال بودند. روزنامه اطلاعات در ۵ مرداد ۱۳۵۴ ش، در خصوص داراییهای القانیان در ایران نوشت: «حبیبالله القانیان یکی از بزرگترین کارخانهداران کشور است که فعالیت خود را در زمینه تولید کالاهای صنعتی از ۲۲سال قبل شروع کرده است. وی اولین کارخانه پلاستیک سازی را در کشور بنیان گذارد و قبل از تأسیس این کارخانه، مدتها پروفیلسازی آلومینیوم و یخچالسازی را دایر کرده بود. وی سالها علاوه بر مدیریت این کارخانجات، مدیریت عامل کارخانجات صنعتی تهران را نیز به عهده گرفت و سپس مدیرعامل شرکت سهامی ریسندگی و بافندگی ممتاز شد که بزرگترین کارخانه ریسندگی کشور است. حبیبالله القانیان در ۱۰سال قبل به عضویت اتاق صنایع و معادن، به نمایندگی صنعت پلاستیک انتخاب شد. القانیان در کنار فعالیتهای صنعتی خود، در تجارت نیز فعالیت زیادی دارد و به کارهای صادراتی و وارداتی نیز میپردازد. وی از جمله ملاکین نیز به شمار میرود و یکی از اجاره بگیران بزرگ است. حبیبالله القانیان، ساختمان مرتفع خیابان اسلامبول را – که به ساختمان پلاسکو معروف است- سالها قبل ساخت، ولی دو سه سال قبل آن را به یک پولدار یزدی [هژبر یزدانی]فروخت. یکی از ساختمانهای موجود متعلق به القانیان، ساختمان آلومینیوم در خیابان شاه است؛ که از جمله آپارتمانهای مرتفع تهران به شمار میرود و دفتر کار القانیان نیز در همین ساختمان قرار دارد…» (۵) البته هژبر یزدانی، اهل سنگسر سمنان بوده است. القانیان در زمره اولین سرمایهداران یهودی ایران بود که در «اتاق بازرگان و صنایع ایران» عضویت داشت. به گفته اریه لوین معاون سفارت و نماینده رژیم صهیونیستی در ایران عصر پهلوی، القانیان از روابط حسنهای با محافل صنعتی و طبقات بالای رژیم برخوردار بود. (۶)