تاریخ انتشار : ۱۴۰۵/۰۵/۰۷ ساعت ۱۱:۵۷

گروه بینالملل: جایی که امروز فقط یک قطعه زمین پوشیده از چمن است، بهزودی میزبان نخستین مسجد شهر فوجیساوا در ژاپن خواهد بود.
به نوشته بی بی سی، نوریکو ایزومیزاوا، از ساکنان قدیمی این منطقه، میگوید: «این موضوع باعث میشود نگران باشم که جامعه ما چگونه ممکن است تغییر کند.» طرح ساخت یک مرکز اسلامی در فوجیساوا، شهر ساحلی آرامی که حدود یک ساعت با ماشین در جنوب توکیو فاصله دارد، احساسات گوناگونی را برانگیخته است. خشم و ترس، در کنار امید و پذیرش، از جمله واکنشها هستند. این موضوع نگرانیهای فزاینده درباره مهاجرت و تغییرات اجتماعی را آشکار میکند؛ آن هم در شرایطی که ژاپن با کمبود نیروی کار ناشی از کاهش و سالخوردگی جمعیت روبهرو است.
با وجود آنکه مهاجرت همچنان موضوعی حساس و همراه با محدودیتهای سیاسی است، ژاپن بیش از پیش به نیروی کار خارجی برای پر کردن فرصتهای شغلی خالی متکی شده است. این یعنی ورود مهاجرانی با فرهنگها، زبانها، ادیان و شیوههای زندگی متفاوت.
بنابراین، بحثی که در شهرهایی مانند فوجیساوا و در سراسر ژاپن جریان دارد، مستقیما با پرسش بنیادین درباره هویت ژاپن گره خورده است.
او از جمله ساکنان فوجیساوا است که از پررنگتر و آشبه عنوان «کشور مهاجرپذیر» پرهیز کردهاند، اما همزمان از صدور ویزاهایی حمایت میکنند که بیشتر موقتی تلقی میشوند تا دائمی. منتقدان این سیاست را «نظام مهاجرت پنهان» توصیف میکنند.
با این حال، سانائه تاکائیچی، نخستوزیر ژاپن، موضعی بسیار محافظهکارانه در برابر مهاجرت گسترده اتخاذ کرده است. در ژوئن ۲۰۲۶، دولت ژاپن تصمیم گرفت هزینه ویزا برای اتباع خارجی را پنج برابر افزایش دهد؛ در حالی که نزدیک به ۵۰ سال این هزینهها افزایش نیافته بود.
دولت ژاپن اکنون در حال برنامهریزی برای افزایش حدود ۲۳۰ نفری شمار کارکنان اداره خدمات مهاجرت است تا نظارت و برخورد با اتباع خارجی که بیش از مدت مجاز ویزای خود در کشور ماندهاند، تقویت شود. مقامهای ژاپنی همچنین در حال بررسی اقداماتی هستند که بتواند تعداد اتباع خارجی ساکن کشور را کنترل و مدیریت کند. با آشکارتر شدن حضور جوامع مهاجر، ژاپن ناچار شده با پرسشی روبهرو شود که مدتها از آن اجتناب میکرد: آیا ژاپن میتواند ضمن حفظ هویت و انسجام اجتماعی خود، به جامعهای متنوعتر و چندفرهنگیتر بدل شود؟
به نوشته بی بی سی، نوریکو ایزومیزاوا، از ساکنان قدیمی این منطقه، میگوید: «این موضوع باعث میشود نگران باشم که جامعه ما چگونه ممکن است تغییر کند.» طرح ساخت یک مرکز اسلامی در فوجیساوا، شهر ساحلی آرامی که حدود یک ساعت با ماشین در جنوب توکیو فاصله دارد، احساسات گوناگونی را برانگیخته است. خشم و ترس، در کنار امید و پذیرش، از جمله واکنشها هستند. این موضوع نگرانیهای فزاینده درباره مهاجرت و تغییرات اجتماعی را آشکار میکند؛ آن هم در شرایطی که ژاپن با کمبود نیروی کار ناشی از کاهش و سالخوردگی جمعیت روبهرو است.
با وجود آنکه مهاجرت همچنان موضوعی حساس و همراه با محدودیتهای سیاسی است، ژاپن بیش از پیش به نیروی کار خارجی برای پر کردن فرصتهای شغلی خالی متکی شده است. این یعنی ورود مهاجرانی با فرهنگها، زبانها، ادیان و شیوههای زندگی متفاوت.
بنابراین، بحثی که در شهرهایی مانند فوجیساوا و در سراسر ژاپن جریان دارد، مستقیما با پرسش بنیادین درباره هویت ژاپن گره خورده است.
او از جمله ساکنان فوجیساوا است که از پررنگتر و آشبه عنوان «کشور مهاجرپذیر» پرهیز کردهاند، اما همزمان از صدور ویزاهایی حمایت میکنند که بیشتر موقتی تلقی میشوند تا دائمی. منتقدان این سیاست را «نظام مهاجرت پنهان» توصیف میکنند.
با این حال، سانائه تاکائیچی، نخستوزیر ژاپن، موضعی بسیار محافظهکارانه در برابر مهاجرت گسترده اتخاذ کرده است. در ژوئن ۲۰۲۶، دولت ژاپن تصمیم گرفت هزینه ویزا برای اتباع خارجی را پنج برابر افزایش دهد؛ در حالی که نزدیک به ۵۰ سال این هزینهها افزایش نیافته بود.
دولت ژاپن اکنون در حال برنامهریزی برای افزایش حدود ۲۳۰ نفری شمار کارکنان اداره خدمات مهاجرت است تا نظارت و برخورد با اتباع خارجی که بیش از مدت مجاز ویزای خود در کشور ماندهاند، تقویت شود. مقامهای ژاپنی همچنین در حال بررسی اقداماتی هستند که بتواند تعداد اتباع خارجی ساکن کشور را کنترل و مدیریت کند. با آشکارتر شدن حضور جوامع مهاجر، ژاپن ناچار شده با پرسشی روبهرو شود که مدتها از آن اجتناب میکرد: آیا ژاپن میتواند ضمن حفظ هویت و انسجام اجتماعی خود، به جامعهای متنوعتر و چندفرهنگیتر بدل شود؟
