دانشمندان چند موسسه تحقیقاتی در چین عینکهای هوشمندی توسعه دادهاند که موقعیت چشم را با استفاده از آرایهای از حسگرهای نوری پروسکایتی (به جای دوربین یا لنز تماسی) ردیابی میکنند. این سیستم نور منعکسشده از چشم را اندازهگیری میکند تا جهت نگاه را با دقت پنج درجه تعیین کند.
جوان آنلاین:از ستاد فناوری نانو، ردیابی چشم (Eye Tracking) ظرفیت زیادی برای ایجاد تعامل طبیعی بین انسان و رایانه دارد، اما روشهای موجود هنوز پیچیده و ناراحتکننده هستند. سیستمهای مبتنی بر دوربین نیاز به پردازش پیچیده تصویر دارند و نگرانیهایی نیز در بخش حریم خصوصی ایجاد میکنند. این حسگرهای لنز تماسی نیز میتوانند باعث تحریک چشم شوند و روشهای جایگزین که سیگنالهای الکتریکی عضلات چشم را اندازهگیری میکنند، نتایج ناسازگاری ارائه میدهند. با وجود دههها تحقیق، ایجاد فناوری ردیابی دقیق و راحت چشم همچنان یک چالش مهندسی باقی مانده است.
به گزارش ایرنا، اما چالشهای فعلی، نیاز به نظارت دقیق بر حرکات ظریف چشم بدون تداخل در دید طبیعی یا ایجاد ناراحتی است. سیستمهای دوربین باید حجم زیادی از دادههای تصویری را در زمان واقعی پردازش کنند و تغییرات نور و ویژگیهای چشم را در نظر بگیرند. حسگرهای لنز تماسی نیز قطعات الکترونیکی را مستقیم روی سطح چشم قرار میدهند که ممکن است باعث تحریک شوند. نبود فناوری ردیابی چشم قابل اعتماد و غیرتهاجمی، کاربردهای این فناوری در واقعیت افزوده، فناوریهای کمکی و نظارت پزشکی را محدود کرده است.
اما راه حل این چالش حسگرهای نوری پروسکایتی است که پیشرفتهای اخیر در مواد پروسکایتی، ترکیبات بلوری با خواص نوری و الکترونیکی مفید، راهحل احتمالی برای حل این مشکل ارائه میدهند. این مواد میتوانند نور را با حساسیت بالا تشخیص دهند و از طریق فرآیندهای ساده و کمدمایی تولید شوند. ویژگیهای منحصربهفرد آنها، این مواد را به گزینهای امیدوارکننده برای ساخت حسگرهای نوری مینیاتوری تبدیل کرده است. بر این اساس دانشمندان چند موسسه تحقیقاتی در چین، عینکهای هوشمندی توسعه دادهاند که موقعیت چشم را با استفاده از آرایهای از حسگرهای نوری پروسکایتی (به جای دوربین یا لنز تماسی) ردیابی میکنند.
محققان با الهام از فرآیندهای معدنیسازی بیولوژیکی، روشی جدید برای رشد بلورهای پروسکایتی توسعه دادند. آنها لایهای از پلیآکریلیک اسید سدیم (PAAS) به فرآیند اضافه کردند که بلورهای پروسکایت را به تشکیل ساختارهای بزرگتر و منظمتر هدایت میکند؛ این کار شبیه به نحوه تشکیل پوسته در موجودات دریایی است. این روش منجر به ایجاد فیلمهای متیلآمونیوم سرب یدید با قابلیتهای تشخیص نور شد.