به گزارش« نبض فناوری» سلولها دارای قسمتهای کوچکی هستند که بهعنوان اندامک شناخته میشوند و واکنشهای بیوشیمیایی پیچیدهای را انجام میدهند. این محفظهها دارای چندین آنزیم هستند که با یکدیگر کار میکنند تا عملکردهای مهم سلولی را انجام دهند.
محققان مرکز مواد نرم و زنده در موسسه علوم پایه در کرهجنوبی با موفقیت از این فضای نانومقیاس برای ایجاد «میتوکندری مصنوعی» استفاده کردند. نتایج این مطالعه در قالب مقالهای در Nature Catalysis منتشر شده است. محققان میگویند که از این فناوری میتوان برای ساخت اندامکهای مصنوعی استفاده کرد، اندامکهایی که میتوانند ATP یا سایر مولکولهای مفید را برای سلولهای بافت آسیب دیده یا بیمار تأمین کنند. برای این کار از برنامهریزی مجدد اگزوزومها، که وزیکولهای کوچکی با ابعاد نانومتری هستند، استفاده میشود.
این تیم تحقیقاتی با استفاده از کپسول گلوکز اکسیداز (GOx) و پراکسیداز هورسرادیش (HRP) در داخل اگزوزومها، عملکرد آبشار بیوتاتالیستی چندآنزیمی را به اثبات رساندند. گلوکز اکسیداز ابتدا گلوکز را به گلوکونیک اسید و پراکسید هیدروژن تبدیل میکند. HRP به نوبه خود از پراکسید هیدروژن تولید شده در اولین واکنش برای اکسیداسیون Amplex Red به محصول فلورسنت استفاده میکند. محققان حتی توانستند با افزودن آنزیم سومی، گالاکتوزیداز که لاکتوز را به گلوکز تبدیل میکند، به این مخلوط یک قدم فراتر بگذارند.