«زینب» دست های نداشته «عباس» است

«زینب اولی» نام معلم جوان و باانگیزه روستای نهرعوج البوحیه در بخش اروندکنار استان خوزستان است. این روزها قصه آموزگاری او به یکی از شاگردان خاص و باهوشش به نام «عباس» دهان‌به‌دهان می‌چرخد. خانم معلم برای اینکه عباس -که از ناحیه هر دو دست به صورت مادرزاد معلول است و فقط تا آرنج را دارد- به کلاس درس و بچه‌های هم‌سن‌وسالش برسد، در ساعات خارج از بازه زمانی آموزش در مدرسه و حتی روزهای تعطیل همراه او به مدرسه می‌رود و عباس را در درس‌هایش کمک می‌کند. این روایتی است از علاقه یک معلم به هنر آموختن.

«زینب» دست های نداشته «عباس» است

«زینب اولی» نام معلم جوان و باانگیزه روستای نهرعوج البوحیه در بخش اروندکنار استان خوزستان است. این روزها قصه آموزگاری او به یکی از شاگردان خاص و باهوشش به نام «عباس» دهان‌به‌دهان می‌چرخد. خانم معلم برای اینکه عباس -که از ناحیه هر دو دست به صورت مادرزاد معلول است و فقط تا آرنج را دارد- به کلاس درس و بچه‌های هم‌سن‌وسالش برسد، در ساعات خارج از بازه زمانی آموزش در مدرسه و حتی روزهای تعطیل همراه او به مدرسه می‌رود و عباس را در درس‌هایش کمک می‌کند. این روایتی است از علاقه یک معلم به هنر آموختن.

خودش در شرایط سخت درس خوانده، در مدرسه‌ای با حداقل امکانات و تجهیزات: «همیشه دوست داشتم مدرسه ما هم مانند مدرسه‌های شهر از امکانات و وسایل کافی برخوردار باشد البته این فکر و آرزوهای دوران کودکی‌مان نبود، آن روزها به همین چهاردیواری و معلم‌های مهربانی که داشتیم دلخوش بودیم اما بعد که برای ادامه تحصیل به شهر رفتم تأمین امکانات و لوازم آموزشی کامل برای بچه‌های روستا شد، آرزویم.»

منبع  : گیل خبر

برای مشاهده کامل مطلب کلیک کنید

اشتراک‌گذاری

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *