احمد زیدآبادی در یادداشتی نوشت: بعد از سالها روز سهشنبه فرصتی پیش آمد تا در جمع دانشجویان دانشگاه صنعتی شریف حضور پیدا کنم. دوری از دانشگاه و عدم امکانِ صحبت با دانشجویان سبب شده بود که محیط و فضای حاکم بر دانشگاهها را براساس خبرهای منتشره در رسانههای داخلی و خارجی تصور کنم؛ به خصوص فضای دانشگاه صنعتی شریف را که در هفتههای اخیر به کانون توجه رسانهها تبدیل شده بود.
فضای کلی دانشگاه، اما آن چیزی نبود که برخی رسانهها تصویر کرده بودند. صدها دانشجو مانند سالهای پس از دوم خرداد در سالن جابربن حیان گرد هم آمدند و با شوق و حرارت به حرفها گوش دادند و پرسشهای خود را مطرح کردند.
بعد از اتمام جلسه مناظره نیز درست مثل همان گذشتهها تعدادی از دانشجویان دورم را گرفتند و تا درِ اصلی دانشگاه در خیابان آزادی، پرسشها و بحثهای چالشی خود را مطرح کردند.
برای من چقدر روز شیرین و دلچسبی بود. به نظرم اکثریت قاطع دانشجویان حقی را که از آنان دریغ شده است، طلب میکنند. حق برخورداری از «احترام» در راس مطالبات آنان قرار دارد. احساس آنها این است که سالها مورد بیاحترامی قرار گرفتهاند و این موضوع آنان را به شدت برانگیخته است.