
اقتصاد۲۴- میرا قربانی فر – «زیان سالانه ایران خودرو ۶۰ هزار میلیارد و زیان انباشته ۱۵۰ هزار میلیارد تومان است»، این اظهارات یک کارشناس صنعت خودرو است که اخیرا در صدا و سیما مطرح کرده است، اظهاراتی که این سوال را در ذهن ایجاد میکند که پافشاری بر تولید خودرو در داخل بعد از این همه تجربه ناموفق و با وجود زیانهای غیرقابل کتمان، چه صرفه اقتصادی دارد؟
اقتصاد در ایران فراز و نشیب بسیار به خود دیده است، فراز و نشیبی که برای برخی آب و نان داشت و صنایعی همچون خودروسازی را آرام آرام به صنعتی عریض و طویل و پولخوار تبدیل کرد. صنعتی تنپرور که با تکیه بر نوازشهای حاکمیت، علیرغم قالب کردن محصولات خود به مردم به نام تولید ملی و با بهای ارزی، سالهاست روزگار میگذرانند. بهای ارزی، بهانه خوبی است تا با افزایش آن و کلیشه تحریم، قیمت محصولاتی که برچسب تولید داخل دارند نیز افزایش یابد!
عجیبتر آن که آنها گاهی نیز از ناتوانی در واردات قطعات سخن میگویند؛ نکتهای که تولید ملی را از اساس زیر سوال میبرد و شرکتها را به عنوان دستگاههای مونتاژگر به مردم معرفی میکند.
