زنی که از «ژن بی‌مصرف» به نوبل رسید

یک کشف تصادفی که حدود ۸۰ سال پیش رخ داد، راه را برای کار پر زحمت مری برانکو هموار کرد. کاری که به بازتعریف عملکرد سیستم ایمنی منجر شد و برای او نوبل پزشکی را به ارمغان آورد.

به گزارش ایسنا، از تحقیق روی یک ژن ناشناحته که سایر دانشمندان آن را ژنی «بی‌مصرف» می‌دانستند، تا تصمیم برای ترک دانشگاه و انجام تحقیقات خود در یک استارتاپ زیست‌فناوری، برانکو در طول دوران حرفه‌ای خود پذیرای اتفاقات غیرمنتظره‌ای بوده است.

 مری برانکو در سال ۱۹۶۱ در پورتلند، اورگان، فرزند میانی یک خانواده با سه فرزند بود. در دبیرستان، از بسکتبال لذت می‌برد و برای گروه‌های دو و میدانی و دوی صحرایی می‌دوید، اما به گفته خودش، در هر دو رشته بسیار بد بود. با این حال، او دانشجوی خوبی بود و به ریاضیات و علوم، به‌ویژه ژنتیک، علاقه داشت.

برانکو آرزوی رفتن به دانشگاه در یک شهر بزرگ را داشت و پس از فارغ‌التحصیلی، مسیر پیش‌پزشکی را در دانشگاه واشنگتن آغاز کرد. او از پدربزرگ پدری‌اش که پزشک و جراح بود، الهام گرفته بود و اشتیاق زیادی برای کمک به مردم داشت. با این حال، پس از گذراندن یک کلاس ژنتیک در سال آخر دانشگاه و چشیدن اولین طعم کار آزمایشگاهی، متوجه شد که آینده‌اش در گرو تحقیق است. او گفت: به محض اینکه وارد آن آزمایشگاه تحقیقاتی شدم، واقعا مرا تحت تأثیر قرار داد.

مری برانکو: من ایده چیزی واقعا ملموس و کشفی که چیزی را ثابت کند، دوست دارم.

فضonst selectedItem = newsList[randomIndex];
if (!selectedItem || typeof selectedItem.id === ‘undefined’) {
return;
}
const safeId = encodeURIComponent(selectedItem.id);
container.style.display = ‘flex’;
linkEl.href = `/fa/news/${safeId}`;
})();