اقتصاد۲۴- با پایان معافیت تحریمی آمریکا، هند مدل حضور خود در بندر چابهار را تغییر داده و تلاش میکند بدون خروج رسمی، موقعیت راهبردی خود را حفظ کند. این تغییر وضعیت، اما نشانهای از فشار فزاینده تحریمها بر مهمترین بندر ترانزیتی ایران و به مثابه یک زنگ خطر است.
این تغییر در ظاهر یک جابهجایی اداری در ساختار سهام به نظر میرسد، اما در واقع حامل یک پیام مهمتر است؛ اینکه حتی پروژههایی که با عنوان «راهبردی» تعریف شدهاند نیز در برابر فشار تحریمها مصون نیستند. چابهار برای ایران صرفاً یک بندر تجاری نیست، بلکه یکی از معدود پنجرههای اتصال مستقیم به آبهای آزاد و حلقهای کلیدی در معادلات ترانزیتی منطقه است. از همین رو هرگونه کاهش حضور، حتی در قالبهای غیرمستقیم و موقت، میتواند بهتدریج موقعیت ژئوپلیتیکی ایران را در کریدورهای منطقهای تضعیف کند و پیام روشنی درباره محدودیتهای ناشی از تحریمها به همراه داشته باشد.
همزمان با پایان معافیت تحریمی آمریکا در ۲۶ آوریل ۲۰۲۶، دولت هند تصمیم گرفته سهام خود در شرکت فعال در چابهار را به یک نهاد ایرانی واگذار کند؛ تصمیمی که در نگاه اول به معنای عقبنشینی از یک پروژه راهبردی تعبیر میشود، اما در واقع بخشی از یک طراحی پیچیدهتر است.