
دو وزارتخانه کلیدی صمت و جهاد کشاورزی در اولین سال اجرای برنامه، تنها ۳.۲ درصد از سهم ۳۳۴ هزار بشکهای مصوب صرفهجویی انرژی را محقق کردند که این عملکرد ضعیف، بیشتر ریشه در مشکلات ساختاری و حکمرانی دارد، نه کمبود بودجه که این به منزله زنگ خطر جدی برای تداوم قطعیهای گسترده برق و گاز در پیکهای مصرف را به صدا درآورده است.
به گزارش تابناک، در حالی که قرار بود وزارتخانههای صمت و جهاد کشاورزی، مسئول صرفهجویی ۲۶ درصد از کل هدف ملی کاهش مصرف انرژی در برنامه هفتم باشند، اما عملکرد سال اول (۱۴۰۳) نشان از عقبماندگی شدید از برنامه ها داشت به طوری که صرفاً ۳.۲ درصد از هدف ۵ ساله محقق شده است و این عملکرد، نه تنها هدف سال اول را برآورده نکرده، بلکه نشان میدهد بازی «توپ بازی» و عدم هماهنگی بین مصرفکنندگان اصلی، اجرای سیاستهای کلان انرژی را فلج کرده است.
هدف کلان برنامهٔ هفتم توسعه کاهش روزانه ۱۲۸۵ هزار بشکه معادل نفت خام از طریق بهینهسازی مصرف انرژی در کل کشور درنظرگرفته شده بود، اما سهم دو وزارتخانه صمت و جهاد کشاورزی تا پایان دورهٔ برنامه باید مجموعاً ۳۳۴ هزار بشکه در روز معادل نفت خام صرفهجویی کنند که این رقم، سهم بزرگی (حدود ۲۶ درصد) از کل هدف بهینهسازی در بخش مصرف را تشکیل میدهد.
مین مصارف داخلی با راندمان پایین است ؛ در حالی که این منابع میتوانستند صادر شده یا برای تولید محصولات با ارزش افزوده بالاتر استفاده شود؛ بنابراین عقبماندگی در بهینهسازی، دولت را مجبور به ادامهٔ پرداخت یارانههای سنگین پنهان انرژی میکند و اصلاحات اقتصادی به دنبال آن دشوارتر میشود.
به گزارش تابناک، عملکرد ۳.۲ درصدی وزارتخانههای صمت و جهاد کشاورزی در سال ۱۴۰۳ در حوزه بهینهسازی انرژی، زنگ خطری جدی برای تحقق اهداف کلان برنامه هفتم و مدیریت بحران انرژی در کشور است. مشکل اصلی، ماهیت ساختاری و حکمرانی داشته و نیازمند ارادهٔ سیاسی فرابخشی و اجرای سیاستهای الزامآور و اصلاحات قیمتی یا ابزاری برای ایجاد انگیزهٔ واقعی در بزرگترین مصرفکنندگان انرژی است.
