بلقیس سلیمانی در گفتوگو با ایبنا مطرح کرد؛
زنها گاهی پیادهنظام ساختار مردسالار میشوند
بلقیس سلیمانی، نویسنده، گفت: زنها همواره و همهجا در یک جبهه قرار نمیگیرند. گاهی و اغلب حکم پیادهنظام ساختار مردسالارانه را دارند. تلفات میدهند جهت تثبیت همان ساختاری که به بندشان کشیده است.
سرویس ادبیات خبرگزاری کتاب ایران (ایبنا) – مرضیه نگهبان مروی: رمان«کنیزکان عمارت ملکخانی»، جدیدترین اثر بلقیس سلیمانی است که در انتشارات ققنوس به چاپ رسیده است. در این رمان مرگ فرصتی است برای تسویه حسابها و بازتعریف جایگاههای قدرت. بلقیس سلیمانی در این رمان، ما را به عمارتی میبرد که رقابت برای تصاحب جایگاه «مادر برتر»، حتی سوگ و مرگ را نیز به ابزاری برای جنگهای زنانه بدل میکند.
داستان از حادثه مرموزی در غربت آغاز میاجازه ندهیم کنگر بخورد و لنگر بیندازد و تبدیل به صاحبخانه بشود و حال را از در بیرون براند.
اما حیف و صد حیف که گذشته در حافظه فردی و جمعی ما چنان رسوب میکند که ما توان بازشناسی آن را در بسیاری از وضعیتها نداریم. از طرفی، گذشته همواره خودش را ترمیم و بازسازی و بازتولید میکند. خیلی از مواقع ما در زندگی فردی و جمعیمان گمان میکنیم گذشته را خاک کردهایم و کلاً انسان دیگری شدهایم، غافل از اینکه گذشته سختجان است و به این راحتی نمیمیرد. بله، حتی روابط ارباب و رعیتی هم که به گمانمان به گذشته تعلق دارند، در روابط و مناسبات فردی و اجتماعی ما هنوز حضور دارند. فقط رنگولعاب امروزی میگیرند. در عمارت ملکخانی هم، بهرغم طوفانی که از راه رسیده، این مناسبات همچنان زیرپوستی و گاه آشکار حاکم هستند. اصلاً اصل کینه ساره به سلطنت بر همین مبنا است. سلطنت جایی را در مناسبات خانوادگی میگیرد که جایش نیست.