روحاله زندیفرد، تهیهکننده مستند «دوربینهای خاموش»، در گفتوگو با خبرنگار فرهنگی میزان درباره ایده شکلگیری این مستند گفت:
ایده این کار از جایی آغاز شد که در جریان جنگ ۱۲ روزه، شرایطی در مناطق مختلف تهران بهوجود آمد که با وجود حملات رژیم صهیونیستی، مستندسازان عملاً امکان تصویربرداری نداشتند. این موضوع برای ما یک دغدغه جدی بود؛ چراکه در آینده، برای رجوع به تاریخ تصویری از این مقطع مهم تاریخی، تقریباً هیچ تصویری وجود نخواهد داشت. بهنوعی دوربینها بودند، اما خاموش.
وی ادامه داد: یکی از پرسشهای اصلی ما این بود که چرا در یک برهه تاریخی مهم مانند جنگ ۱۲ روزه ــ که کشور ما مورد هجوم و تجاوز قرار گرفت ــ هیچ پروتکل مشخصی برای مستندسازان، تصویربرداران، عکاسان و خبرنگاران وجود نداشت. هرچند برخی افراد مجوزهایی داشتند، اما این مجوزها هم در عمل کارایی لازم را نداشت. اگر بخواهیم کلی نگاه کنیم، ما در شرایط بحرانی دچار ضعف جدی رسانهای در ساختارهای امنیتی در شرایط بحرانی هستیم؛ به نظر من، این ضعف ناشی از نوعی بیسوادی رسانهای است.