آقای «س» صاحب یک فروشگاه آنلاین پوشاک در جنوب تهران است. فروشگاه او تا پیش از محدودیتهای اینترنتی، از طریق شبکههای اجتماعی و پیامرسانها مشتریان ثابتی داشت و روزانه دهها سفارش ثبت میکرد. اما حالا، او بیشتر وقتش را صرف پاسخ دادن به مشتریانی میکند که یا پیامهایشان دیر میرسد یا اصلاً به مقصد نمیرسد: «از وقتی اینترنت کند و محدود شده، عملاً نصف مشتریهایم را از دست دادهام. بعضیها میگویند سایت باز نمیشود، بعضیها میگویند پرداخت انجام نمیشود. ما که سرمایه بزرگی نداریم، همین فروش روزانه زندگیمان را میچرخاند.»
او مکثی میکند و بعد با لحنی گلایهآمیز ادامه میدهد: «چند روز پیش پیامکی برایم آمد دربارۀ اینترنت پرو. نوشته بود اگر هزینه بیشتری پرداخت کنم، دسترسی بهتری خواهم داشت. یعنی چه؟ یعنی اگر پول بدهم، اینترنت خوب میشود؟ پس بقیۀ مردم چه؟ یعنی مشکل فقط پول بیشتر است؟»