ادوارد کنوی (Edward Kenway) شبیه هیچ کدام از شخصیت های اصلی نسخه های قبلی نیست. آنها به دنبال اهداف معنوی نظیر عدالت، آزادی و یا انتقام بودند ولی انگیزه اصلی ادوارد محسوس تر از این حرف هاست. او به دنبال پول است، هرچقدر بیشتر، بهتر! حتما شعار معروف این سری را به یاد دارید که می گوید: «هیچ چیز مطلق نیست؛ همه چیز ممکن است»، به نظر می رسد نسخه چهارم بیشتر به سمت قسمت دوم این جمله تمایل دارد زیرا شخصیت اصلی آن بنا به میل و اراده خود در محیط بازی می گردد و آدم می کشد. علاقه وافر ادوارد به زندگی خود و دزد دریایی بودن و صدالبته پولی که از این طریق نصیبش می شود باعث شده یک ماجراجویی بین اقیانوسی منحصر به فردتر نسبت به نسخه های قبلی پدید آید. این علاقه Ubisoft Montreal، سازنده بازی، باعث شده محصول نهایی به جای اینکه نسخه بهبود یافته شماره های قبلی و با همان فرمول ها باشد بیشتر شبیه یک تجربه متفاو هر حال مراحلی هستند که نمی توانید آنها را در جای دیگری پیدا کنید.

در کل می توان گفت که Black Flag به طور قطع بهتر از Assassin’s Creed III است. بعضی از المان هایش به نظر می رسد مستقیماً به خاطر انتقاداتی که از نسخه سوم شده بود ساخته شده باشند. از جمله اینکه برخلاف نسخه قبل که مجبور بودید اول چند ساعتی مراحل آموزشی را سپری کنید، در این نسخه خیلی سریع کنترل ادوارد را برعهده خواهید گرفت. تعویض سلاح ها بلافاصله رخ می دهد که این به خاطر تغییر دکمه های دسته کنسول به d-pad است. همچنین مکان هایی که می توان به کمک آن ها جا به جایی سریع انجام داد هم بیشتر و بهتر شده اند. هرچند بعضی از مشکلات هنوز هم باقی مانده اند. از جمله مخفی کاری اعصاب خورد کن، باگ های متعدد و کارایی ضعیف (فریم ریت در نسخه های نسل فعلی پایین می آید). این مشکلات وقتی با داستان نه چندان لذت بخش و مراحل اصلی تکراری ترکیب می شوند، Black Flag را تبدیل به بازی ای می کنند که نتوانسته از پتانسیل خود به خوبی استفاده کند. هرچند سفر ادوارد همه اش با راحتی و گردش در آب ها سپری نمی شود ولی آب های مواج هم باعث غرق شدن کشتی اش نمی شوند.