سالهاست مریخ بهعنوان جدیترین گزینه بشر برای زندگی روی سیارهای دیگر مطرح میشود، اما اگر روزی انسانها واقعاً به سیاره سرخ مهاجرت کنند، زندگی آنجا احتمالاً بسیار متفاوتتر و سختتر از تصور فیلمهای علمیتخیلی خواهد بود. لوئیس دارتنل، اخترزیستشناس و استاد دانشگاه وستمینستر انگلیس، میگوید نخستین ساکنان مریخ ممکن است زیر زمین زندگی کنند، آب بازیافتی حاصل از ادرار خود را بنوشند و فرزندانی داشته باشند که دیگر هرگز نتوانند روی زمین زندگی کنند.
به گفته دارتنل، رسیدن به مریخ یکی از سختترین مأموریتهای تاریخ بشر خواهد بود. برخلاف ماه که فاصله نسبتاً کوتاهی با زمین دارد، سفر به مریخ حدود ۹ ماه طول میکشد و فضانوردان باید ماهها در فضایی بسیار کوچک و محدود کنار هم زندگی کنند.
او میگوید تصور اینکه چند نفر برای ماهها در فضایی هماندازه یک کاروان کوچک کنار هم بمانند، بسیار دشوار است. علاوه بر این، ارتباط با زمین هم تقریباً شبیه تماس عادی نخواهد بود؛رسد آیا انسان حق دارد مریخ را برای سکونت خود «زمینسانسازی» کند؛ یعنی جو سیاره را تغییر دهد و دمایش را بالا ببرد، اگر این کار به نابودی حیات بومی مریخ منجر شود؟
دارتنل معتقد است این وضعیت پارادوکس عجیبی ایجاد میکند؛ زیرا انسانها روی زمین بدون تردید میلیونها باکتری را با مواد شوینده از بین میبرند، اما ممکن است برای باکتریهای مریخی ارزش ویژهای قائل شوند.
در حالی که اسپیس ایکس و ایلان ماسک درباره ساخت شهرهای مریخی تا میانه قرن صحبت میکنند، دارتنل دیدگاه محتاطانهتری دارد.
او پیشبینی میکند نخستین مأموریت انسانی به مریخ، اگر همهچیز طبق برنامه پیش برود، احتمالاً در دهه ۲۰۴۰ انجام شود؛ مأموریتی کوتاه که به عقیده او بیشتر شبیه کاشت پرچم و ثبت ردپا خواهد بود تا آغاز واقعی یک تمدن.
اما درباره ساخت شهری مستقل و خودکفا روی مریخ، او معتقد است بشر هنوز فاصله بسیار زیادی با آن دارد و شاید بیش از یک قرن طول بکشد تا نخستین مستعمره واقعی و مستقل از زمین شکل بگیرد.
به گفته او، مریخ فعلاً بیشتر شبیه یک رؤیای دور و مرگبار است تا مقصد بعدی زندگی بشر.