14 دی 1401 – 18:27
قمر زحل انسلادوس یکی از مکان های برتر منظومه شمسی برای رشد حیات است. این مکان دارای اقیانوس نمک جهانی است که گرمایش داخلی از نظر تئوری را در دمایی مناسب برای اکوسیستم دریایی بیگانه نگه می دارد.
به گزارش سیتنا، با این حال، تشخیص این زندگی چندان آسان نیست. ماه توسط پوسته ای از یخ محصور شده است که تخمین زده می شود در نازک ترین نقطه آن ۵ کیلومتر ضخامت داشته باشد و اقیانوس زیر آن ۱۰ کیلومتر عمق دارد. این یک چالش بزرگ به اندازه کافی در اینجا روی زمین خواهد بود، هرگز مهم نیست که یک قمر در نیم منظومه شمسی دورتر باشد.
اما ممکن است نیازی به تمام تلاشهای حفاری در پوسته انسلادوس نباشد. یک مطالعه جدید نشان میدهد که ما باید بتوانیم حیات در ماه یخی را در تودههای آب شوری که از سطح آن فوران میکنند، تشخیص دهیم – حتی اگر آنقدر حیات در آن وجود نداشته باشد.
رجیس فریر، زیستشناس تکاملی از دانشگاه آریزونا، میگوید: واضحدی هیدروژن و دی اکسید کربن را متابولیزه می کنند و متان را به عنوان یک محصول جانبی آزاد می کنند. فریر و همکارانش زیست توده متانوژنی را که اگر زیست توده در اطراف دریچههای گرمابی مانند آنهایی که در زمین یافت میشوند وجود داشته باشد، در انسلادوس مدلسازی کردند.
آنها سپس احتمال خروج سلولها و سایر مولکولهای بیولوژیکی را از طریق دریچهها و اینکه احتمالاً چه مقدار از این مواد را پیدا میکنیم، مدلسازی کردند.
بیوسفر انسلادوس ممکن است بسیار پراکنده باشد. با این حال، مدلهای ما نشان میدهند که برای تغذیه تودهها به اندازه کافی مولکولها یا سلولهای آلی که توسط ابزارهای روی فضاپیمای آینده برداشته میشوند، کارآمد است.
با مجهز شدن به فراوانی مورد انتظار از این ترکیبات، یک فضاپیمای در حال چرخش ممکن است قادر به شناسایی آنها باشد.
انتهای پیام