سما بابایی | امروز هفدهم دی ماه است. سالروزِ مرگِ رازآلود و پر ابهامِ غلامرضا تختی. جهان پهلوان یکی از محبوبترین چهرههای تاریخِ معاصرِ ایران است؛ محبوبیتی که مرورِ زمان، نهتنها خللی بر او وارد نکرده که هر روز نیز به آن افزوده است. زندگی شخصی، ورزشی و اجتماعی این ورزشکار آنچنان پُر پیچ و خم است که میتواند دستمایهی خلقِ درامهای بسیاری شود؛ اما در تمام سالهای پس از مرگ تختی تنها معدود کارگردانانی، به زندگی و مرگ او در فیلمهای خود پرداختهاند که حاصلِ آن ساخت دو فیلم سینمایی، چند فیلم کوتاه و تعدادی مستند بوده است.
به گزارش فیلمنیوز، روایت زندگی جهان پهلوان تختی یکی از دغدغههای همیشگی علی حاتمی بود. او در دوران بیماری فیلم تختی را در شهرک سینمایی غزالی کلید زد، اما اجل مهلتش نداد تا این آرزو را به سرانجام برساند. پس از درگذشت حاتمی، فیلمنامهای که فیلم را براساس آن جلوی دوربین برده بود به دست نیامد. او سالها پیش از آنکه تولید این فیلم را شروع کند، فیلمنامه کاملی را به نگارش درمیآورد که در زمان ساخت آن را کنار میگذارد. این فیلمنامه بعد از درگذشت حاتمی در ماهنامه فیلم به چاپ رسید. او در آن فیلمنامه دیالوگ شاهکاری را به این شرح برای تختی نوشته است: «شتاب نکن. دانسته تصمیم بگیر. من با تو طرفیتی ندارم. اونا خودشون هم می تونستن به بهانه دیگری یا حتی با پای خودت تو رو بیارن. این کارو از من خواستن که منو در اول کار بشکنن. این قضیه برای سیاسی کردن من بود و من به پاس دوستی گذشته و با شرمندگی از عهد شکنی خودم نصیحتت میکنم دست از مخالفت بیحاصل بردار. زندگی من میتونه عبرت تو باشه. من با اون همه توانایی ذهنی از داخل پوسیدم. پیر مرد خدا بیامرز راست میگفت سیاست چه ربطی داره به آسیاییها؟ حالا وقت تودیعه و من روی بوسیدن حتی دستهای تو رو ندارم. سربسته بگم این هتل پر از مهمانهای جورواجوره. حتی کارشناسای خارجی و یک درِ هتل باز می شه به اون اداره جهنمی. جهنمی بدتر از جهنم خانه ایزا. زنده بمون.» بعد از درگذشت حاتمی و ناتمام ماندن پروژه او، تلاشهایی برای ساخت فیلمی با محوریت زندگی جهان پهلوان انجام شد که در این گزارش مروری داریم بر این آثار.