دشمن امریکایی و صهیونیستی پس از ۱۲ روز جنگ به عقب رانده و مجبور به توقف جنگ شد، بدون دستیابی به اهداف اعلام شده یعنی نابودی صنعت هستهای، قدرت موشکی و در نهایت براندازی نظام جمهوری اسلامی. نتانیاهو علاوه بر هستهای از روزهای دوم و سوم جنگ «براندازی» را هم به اهداف خود اضافه کرد. ترامپ نیز در روزهای پایانی از MIGA (دوباره ایران را بزرگ بسازیم) سخن گفت، اما در روز دوازدهم نخست وزیر قطر اعلام کرد که ترامپ از امیر قطرخواسته ایران را به توقف حملات خود به اسرائیل راضی کند
جوان آنلاین: گفتن این جمله کاملاً شجاعانه است که «ترس ما از جنگ ریخت» و این شاید بهترین دستاورد جنگ بود. ترس اقتصاد ما، ترس برخی از فعالان سیاسی ما و ترس برخی از گروههای مردم از جنگ ریخت. اینکه سربازان و افسران وطن از جنگ نمیهراسیدند یا آحاد ملت بیهراس از جنگ وارد آن شدند، کافی نبود. باید یکدست میشدیم. باید اقتصادمان هم از شرط جنگ خلاص میشد. باید همه به باور یکسان میرسیدیم و اکنون ما در این مقام هستیم: ملتی زنده، صبور، یکدل و شجاع در سایه رهبری حکیم.
اکنون برخی میپرسند سرنوشت این جنگ که با توقف آتشباری همراه شده است چه خواهد شد؟ آیا دشمن به اهداف خود رسید و آیا ما میتوانیم خود را پیروز میدان بدانیم؟ میتوان در پوستین یک استراتژیست رادیکال جنگ رفت و گفت صلح واژهای مهمل و بیمعناست. جنگ هیچگاه نبوده است که خدا» باشد بله ما پیروزیم و با چنین اندیشهای هیچگاه شکست نداریم زیرا شکست مؤمن از نفس اوست نه از عامل خارجی.
در پاسخ به کسانی که جنگ را از زاویه انسانی مینگرند، سخن ناپلئون را میتوان یادآور شد که «یک پیروزی بزرگ حاصل یک روز شجاعت است»؛ و ما ۱۲ روز شجاعت پیوسته داشتیم و آماده سالها ظهور بالاترین سطح از شجاعت بودیم. پیشتر نوشتم که شجاعت عین عقلانیت است نه در مقابل یا در کنار آن؛ و ما ۱۲ روز عقلانیت به خرج دادیم. از ایلیاد هومر باید این اندیشه را آموخت که «پیروزی از آن کسانی است که با شجاعت میجنگند حتی اگر سرنوشت با آنان همراهی نکند».
در پاسخ به آنانی که میپرسند آیا جز یمن، کسی در دنیا همراه و یکدل با ما بود، روسیه و چین چه؟ پاسخ را از زبان شکسپیر میگویم «ما اندکیم، اما خوشبخت و دلاور، زیرا که ما امروز به همراهانمان افتخار میکنیم»، به یمن میبالیم و افتخار میکنیم.
