فرونشست زمین با تخریب زیرساختها، کاهش تولید کشاورزی و افزایش هزینههای بازسازی، اقتصاد را با چالشی جدی مواجه کرده است
جوان آنلاین: زمین در سکوت فرو میرود، اما اقتصادش با صدای بلند فریاد میزند. فرونشست زمین، ناشی از برداشت بیرویه آبهای زیرزمینی و مدیریت ناکارآمد منابع، به یک تهدید اقتصادی بزرگ تبدیل شده است. این پدیده با نرخهای نگرانکنندهای مانند ۴۲ سانتیمتر در سال در برخی مناطق، نه تنها زمینهای کشاورزی را نابود میکند، بلکه زیرساختهای حیاتی نظیر جادهها، خطوط انتقال انرژی و ساختمانها را تخریب میکند. هزینههای بازسازی این خسارات، میلیاردها تومان به بودجه کشور تحمیل کرده و کاهش تولید کشاورزی، امنیت غذایی را به خطر انداخته است. فرونشست همچنین با تشدید مهاجرتهای روستایی به شهرها، حاشیهنشینی و بیکاری را افزایش داده و فشار مضاعفی بر اقتصاد شهری وارد میکند. بدون اقدامات فوری، این بحران خاموش میتواند اقتصاد را به ورطهای غیرقابل بازگشت بکشاند.
فرونشست زمین به برخی زیرساختهای کشورمان ضربهای سنگین وارد کرده است. در تهران، نرخ فرونشست در مناطق جنوبی به ۲۴ سانتیمتر در سال رسیده و خطوط انتقال نفت، گاز و برق را تهدید میکند. به گفته برخی خبرگان، ترکخوردگی جادهها، شکستگی خطوط فاضلاب و کج شدن پایههای انتقال نیرو تنها بخشی از خسارات است. در اصفهان، فرونشست برخی مناطق را در بر گرفته و هزینههای تعمیرات زیرساختی را به شدت افزایش داده است. تخریب خطوط ریلی و فرودگاهها هزینهها را به میلیاردها تومان رسانده است. این خسارات مستقیم، بودجه عمومی را تحت فشار قرار داده و منابع مالی را از پروژههای توسعهای به سمت تعمیرات اضطراری
سوق میدهد.
فلجشدن کشاورزی: تهدید امنیت غذایی
بخش کشاورزی که حدود ۱۰ درصد تولید ناخالص داخلی را تشکیل میدهد، از فرونشست زمین آسیب جدی دیده است. برداشت بیرویه آب که ۷۰ تا ۸۵درصد مصرف آب کشور را به خود اختصاص میدهد، باعث کاهش سطح آبخوانها و فرونشست زمینهای کشاورزی شده است. در دشتهای مرکزی، فارس و کرمان، نرخ فرونشست بالای ۱۷ سانتیمتر در سال، زمینها را غیرقابل کشت کرده و تولید محصولات کلیدی مانند گندم را تحدید داده است. این کاهش تولید، میتواند قیمت موادغذایی را افزایش داده و فشار تورمی بر خانوارها را تشدید کند، وابستگی بیشتر به واردات غذا تراز تجاری را تضعیف کرده و اقتصاد را شکنندهتر میکند. به گفته کارشناسان، ادامه این روند میتواند امنیت غذایی کشور را به مخاطره بیندازد.