اقتصاد۲۴- بحران ناترازی انرژی در ایران دیگر محدود به فصل گرما یا سرما نیست بلکه به یک چالش ساختاری و پایدار تبدیل شده است. طی سالهای اخیر، همزمان با رشد مصرف داخلی و محدودیتهای تولید، دولت بارها مجبور شده است برای مدیریت منابع، سیاستهای سختگیرانهای در حوزه برق و گاز اعمال کند. این سیاستها بیش از همه بخش صنعت را تحت فشار قرار دادهاند؛ بخشی که ستون فقرات اقتصاد کشور محسوب میشود و هرگونه اختلال در آن، پیامدهای گستردهای بر اشتغال، تولید و صادرات دارد.
تابستان ۱۴۰۳ نمونه بارزی از این بحران بود. در اوج گرمای مردادماه، محدودیتهای گستردهای بر مصرف برق صنایع اعمال شد. بر اساس گزارش مؤسسه مطالعات و پژوهشهای بازرگانی، میزان کسری برق شهرکها و نواحی صنعتی تا پایان خرداد همان سال حدود ۹۴۷۵ مگاوات برآورد شد. این کسری موجب شد که صنایع به طور میانگین ۱۳۰۸ ساعت محدودیت مصرف برق را تجربه کنند؛ یعنی حدود ۲۲ درصد از کل زمان کاری صنایع از دست رفت، در حالی که این رقم در سال ۱۴۰۲ حدود ۱۴ درصد بود.
پیامد این خاموشیها بسیار سنگین بود. تنها در سال ۱۴۰۳، زیان مستقیم واحدهای صنعتی ناشی از قطعی برق حدود ۲۷ هزار میلیارد تومان برآورد شد. علاوه بر آن، کاهش ارزش تولیدات صنعتی در ماههای گرم سال به رقمی نزدیک به ۱۸۳ هزار میلیارد تومان رسید.