به گزارش پایگاه فکر و فرهنگ مبلغ، وقتی دستتان زخم میشود، آن را رها میکنید تا عفونت کند؟ حداقل کار این است که یک پانسمان روی آن بگذارید و مراقب باشید دوباره آسیب نبیند. دعواهای زنوشوهری هم همینطور هستند. اگر ترمیم نشوند، آن «آغوشِ امن» تبدیل به «آغوشِ ناامن» میشود.
آیا رابطه شما در حال عفونت است؟
وقتی آدمها وارد رابطهای میشوند (چه رابطهٔ زنوشوهری باشد، چه هر رابطه دیگری)، در اصل دنبال این هستند که دوست داشته شوند، دیده شوند و برای طرف مقابل مهم باشند.
«واقعاً جز این است؟ ما در زندگیمان دوست داریم از همهکس و همه چیز برای همسرمان مهمتر باشیم. دوست داریم در مسائل مختلف نظرمان شنیده شود و به ما اهمیت بدهند. دوست داریم خیالمان راحت باشد که کسی هست که ما را دوست دارد، نگرانمان است و ما را با تمام وجود میپذیرد.»
بنابر روایت فارس، مرضیه کشوری، روانشناس و مشاور خانواده در این گزارش از پشت پرده دعواهای زنوشوهرا «کاش هیچوقت بله نمیگفتم».
«ما در این مسیر، هم آن بیتوجهی را دیدهایم و هم این کلمات سرد را شنیدهایم، و این باعث فاصلهگرفتن بیشتر میشود. طبق مقالات علمی، حداقل بعد از هر دعوا، قهر یا چالشی که باعث ناراحتی میشود، زوجین باید سه برابرِ آن، محبت عینی به یکدیگر ابراز کنند؛ آن هم جدا از بحثِ «ترمیمِ رابطه».
آغوش امن را ناامن نکنید!
«وقتی دستتان زخم میشود، آن را رها میکنید تا عفونت کند؟ حداقل کار این است که یک پانسمان روی آن بگذارید و مراقب باشید دوباره آسیب نبیند. دعواهای زن و شوهری هم همینطور هستند. اگر ترمیم نشوند، آن «آغوشِ امن» تبدیل به «آغوشِ ناامن» میشود، جای خوابها جدا میشود، از هم فاصله میگیرید و خدای ناکرده پای اتفاقات ناخوشایند به زندگی باز میشود.»