روزنامه گل
حامد طالبی – ما هواداران نساجی، همانهایی که در سختترین روزها، در سرمای استخوانسوز و گرمای طاقتفرسا کنار این تیم ایستادیم، امروز زخمی و دلشکستهایم. دیگر این بیاعتنایی قابل تحمل نیست. ما سالها برای نساجی جنگیدیم، از این تیم دفاع کردیم، آوازش را سر دادیم، اما آنچه امروز بر سرمان آمده، نه یک شکست ورزشی، بلکه خیانتی بزرگ است.از آغاز فصل، این تیم با ضعفهای مدیریتی، بیبرنامگی و خریدهای بیکیفیت وارد میدان شد، اما ما هنوز امید داشتیم. با هر شکست، هنوز صدای تشویقهایمان در ورزشگاه میپیچید، هنوز پرچمهای قرمزمان در باد میرقصیدند، هنوز قلبمان با هر گل میتپید. اما حالا، نه امیدی مانده، نه غروری، نه انگیزهای برای تماشای تیمی که از ابتدا بیمار بود و هیچکس برای درمانش قدمی برنداشت. و امروز، دیگر حتی توان گل زدن را هم ندارد!
