در میان همه این صداها، صدای زحل از همه شنیدنیتر است؛ ترکیبی از سوتهای اوجگیرنده و نالههای نزولی که یادآور فیلمهای ترسناک است.
به گزارش ایرنا، سالهاست که ویدئوهایی با عنوان صدای واقعی سیارات در فضای مجازی دست به دست میشوند. محبوبترین آنها، صدایی است که به سیاره زحل نسبت داده میشود.
هیچ میکروفونی در فضا نیست
در فضا، خبری از صدا به معنای معمول آن نیست. هوای کافی برای حمل امواج صوتی وجود ندارد. آنچه فضاپیماهایی مانند کاسینی (Cassini)، وویجر (Voyager) و جونو (Juno) ثبت میکنند، ارتعاشات الکترومغناطیسی است. این ارتعاشات در بازههایی رخ میدهند که به اندازه کافی به محدوده شنوایی انسان نزدیک است؛ بنابراین با یک ترجمه ساده، قابل شنیدن میشوند.
دکتر دان گارنِت (Don Gurnett)، پژوهشگر ارشد ابزار امواج رادیویی و پلاسما در فضاپیمای کاسینی ناسا، چندین دهه را صرف تبدیل این نویزها به صدا کرد.
او توضیح میدهد: فضاپیما میکروفون به سمت زحل نگرفته است. آنچه ما ثبت میکنیم، امواج رادیویی ساطعشده از ذرات باردار در میدان مغناطیسی زحل است. سپس این امواج را به محدوده شنوایی انسان منتقل میکنیم.
چرا صدای زحل ترسناک است؟
فایل صوتی زحل، که ترجمهای از امواج رادیویی مرتبط با شفقهای قطبی این سیاره است، شباهت زیادی به صدای یک سیاره ند const safeId = encodeURIComponent(selectedItem.id);
container.style.display = ‘flex’;
linkEl.href = `/fa/news/${safeId}`;
})();
