به گزارش خبرگزاری آنا، شهرداری تهران در سالهای اخیر طرحی تازه برای ریفیوژسازی در خیابانهای شهر اجرا کرده است. در این طرح دیگر خبری از نردههای فلزی نیست و جای آنها را گلکاری، چراغهای فانوسی و المانهای تزئینی گرفته است. هدف رسمی این اقدام، ارتقای ایمنی و زیبایی معابر اعلام شده، اما تجربه شهروندان و تحلیل کارشناسان نشان میدهد که این طرح در بسیاری از خیابانها نهتنها مشکلی را حل نکرده، بلکه خود عاملی برای ترافیک، بینظمی، مصرف بالای منابع و هزینههای سنگین شده است.
با این حال نمیتوان انکار کرد که در برخی معابر عریض و پرتردد، احداث ریفیوژ توانسته نظم نسبی به جریان خودروها بدهد. در بزرگراهها یا خیابانهای طولانی، این جزایر میانی مانع تغییر ناگهانی خطوط شده و ایمنی بیشتری برای رانندگان فراهم کرده است. اما اشکال اصلی از آنجا آغاز میشود که این الگو بدون توجه به شرایط معابر، در خیابانهای کمعرض و کمتردد نیز اجرا شده است. در این نقاط، نتیجه چیزی جز افزایش نارضایتی و اختلال در زندگی روزمره مردم نبوده است.
شهروندان میگویند در خیابانهای فرعی و کماولویت، این ریفیوژها تنها به مانعی برای تردد تبدیل شدهاند. رانندگان تاکسی و خودروهای شخصی از محدود شدن عرض خیابانها گلایه دارند و معتقدند در ساعات اوج، همین کاهش ظرفیت به شکلگیری گرههای ترافیکی سنگین منجر میشود. کسبه نیز از دشوار شدن دسترسی مشتریان و سختی عبور عابران پیاده میگویند. حتی در اطراف مدارس، والدین مجبورند مسیرهای طولانیتری برای رساندن فرزندانشان طی کنند. طرحی که قرار بود ایمنی و نظم ایجاد کند، در عمل در بسیاری از معابر به منبع بینظمی و نارضایتی بدل شده است.