در سال های اخیر، شاهد رشد گسترده ویلاسازی در زمین های کشاورزی در اقصی نقاط کشور به خصوص در مناطق کوهستانی و خوش آب و هوا و حواشی رودخانه ها و جاده ها هستیم و ریشه اصلی ایجاد این وضعیت که از مصادیق زمین خواری قانونی محسوب می شود، برخی از مواد قانون «حفظ کاربری اراضی زراعی و باغ ها» است.
به گزارش «تابناک اقتصادی» یکی از شیوههای اصلی زمین خواری در کشور و یکی از مصادیق مهم زمین خواری قانونی، تبدیل زمین های کشاورزی به شهرک های ویلاسازی شده است. به همین دلیل هم در اقصی نقاط کشور به خصوص در مناطق کوهستانی و خوش آب و هوا و حواشی رودخانه ها و جاده ها، ویلاهای پر زرق و برق در کنار زمین های کشاورزی دیده می شوند و حتی گاهی اوقات، وسعت این ویلاها از سطح زمین درختکاری شده نیز بیشتر است. این قضیه که ضربات بزرگی به کشاورزی در این مناطق و بخصوص استان های شمالی کشور وارد می کند، اعتراض برخی از مدیران ارشد کشور هم به همراه داشته اfy”>گسترش قابل توجه این پدیده نشان دهنده این موضوع است که این ویلاسازی ها به صورت قانونی صورت می گیرد و به همین دلیل هم با برخورد قانونی مواجه نمی شود و همچنان در حال افزایش هستند. از جمله قوانین تسهیل کننده این زمین خواری قانونی، قانون «حفظ کاربری اراضی زراعی و باغ ها» مصوب خردادماه 1374 و اصلاحیه آن در آبان ماه 1385 است. براساس ماده 1 و تبصره 1 این ماده از این قانون و همچنین تبصره 1 ماده 2 این قانون، تغییر کاربری زمین های زراعی و باغ ها در صورت ضرورت و تشخیصی کمیسیونی موسوم به کمیسیون تبصره 1، ممکن می شود و حتی ساخت و ساز بر روی آن تا سقف 500 متر مربع در صورت اخذ مجوز از کمیسیون تبصره 1 ماده 1 معاف از پرداخت عوارض است و به صورت رایگان صورت خواهد گرفت.