نویسنده:
محمدرضا مرتضایی
جهان پیرامون متشکل از یک پیوستار فضا-زمان است؛یک بافت فضا-زمان که با اشیا بسیار بزرگی مثل ستارهها و سیاهچالهها تراشیده شده و البته شیوهی حرکت ماده را هم تعیین میکند. به لطف نظریهی امواج گرانشی
جهان پیرامون متشکل از یک پیوستار فضا-زمان است؛یک بافت فضا-زمان که با اشیا بسیار بزرگی مثل ستارهها و سیاهچالهها تراشیده شده و البته شیوهی حرکت ماده را هم تعیین میکند.
به لطف نظریهی امواج گرانشی انیشتین میدانیم که آشفتگیها از طریق فضا و زمان منتشر میشوند. اما آن چه کمتر شناخته شده این مساله است: در حالی که ویژگیهای بافت پیوسته در حال تغییر هستند، این اتفاق دقیقا چگونه میافتد؟