دولتها با نقش رگولاتوری خود میتوانند در ساخت و رشد اکوسیستم تاثیرگذار باشند. اما اعتقاد فعالان حوزه کسبوکار از بازخوردهایی که از عملکرد دولتها گرفتهاند این است که رگولاتوری کند است و رگولاتورها همیشه از کسبوکارها چند قدم عقبتر حرکت میکنند.
به گزارش پیوست، هاشم آقازاده، دستیار معاونت علمی رئیسجمهور در پنل «دولتها و اکوسیستمها؛نقطه اتصال کجاست» درباره اهمیت نوآوری در جهان گفت:« نسبتا همه کشورها فهمیدهاند که توسعه کشورها فقط با گذرگاه نوآوری ممکن است. مطالبهها از دولت طبیعی است و ما از این مطالبهها خوشحالیم زیرا میدانیم کار همیشه ادامه دارد و این نشان پویایی است. تقریبا رگولاتورها همیشه از کسبوکارها عقبتر هستند و به همین علت مطالبه کسبوکارها بیشتر است.
در ادامه آقازاده کشورهای جهان را از جهت توسعهیافتگی به سه دسته تقسیم کرد و افزود: براساس گزارشی که مجمع جهانی اقتصاد با نام گزارش سالانه رقابت منتشر میکند، اولین دسته کشورهایی هستند که منابع اقتصادیشان مبتنی بر منابع خام کشور مثل نفت و غیره است. دسته دوم کشورهای اقتصاد بر کارایی هستند که برای رشد، راهکارهای فنی، اقتصادی و مدیریتی دارند و دسته آخر کشورهای پیشرفتهایی هستند که مبتنی بر نوآوریاند.
