۲۱ مرداد ۱۴۰۵ – ۰۹:۱۴
به گزارش خبرآنلاین، اگرچه هدف اولیه از توسعه این قطار آزمایشی، ارزیابی فناوریهای پیشران الکترومغناطیسی، معلقسازی، موقعیتیابی و ترمزگیری سرعت بالا بوده است، اما کارشناسان معتقدند کاربردهای این زیرساخت فقط به حملونقل ریلی محدود نیست و میتواند پایهای برای توسعه سامانههای پرتاب الکترومغناطیسی در صنایع هوافضا و تجهیزات نظامی باشد.
برخلاف قطارهای متداول که متکی بر تماس چرخ و ریل هستند، این قطار با نیروهای مغناطیسی بالای ریل معلق میشود؛ این امر اصطکاک حاصل از تماس فیزیکی چرخ با ریل را به صفر میرساند. نیروی محرکه لازم برای حرکت دستگاه از طریق میدانهای الکترومغناطیسی متناوب حاصل از سیمپیچهای تعبیهشده در طول مسیر تأمین میشود. این میدانها موج مغناطیسی حرکتی ایجاد میکنند که همانند قلابسنگی الکترونیکی و کنترلشده، وسیله را به سمت جلو میراند.
حفظ پایداری در چنین سرعتهای بالایی مستلزم ایجاد زیرساختی با خطای فوقالعاده ناچیز بوده است؛ بهطوریکه میزان انحراف مسیر در طول ریل حداکثر ۰.۵ میلیمتر گزارش شده و سیستم کنترل موقعیت لحظهای نیز دقتی در مقیاس میلیمتر ارائه میدهد.