اقتصاد۲۴- در سالهای اخیر، تامین مسکن به یکی از چالشهای اصلی خانوارهای ایرانی تبدیل شده است. قیمتهای سرسامآور ملک و اجارهبها، بهخصوص در کلانشهرهایی مانند تهران، زندگی بسیاری از مردم را تحت فشار قرار داده است. رویای خانهدار شدن برای بسیاری از خانوادهها دور از دسترس به نظر میرسد و حتی اجارهنشینی نیز به یک هزینه سنگین ماهانه تبدیل شده است. در این میان، با افزایش پیوسته قیمتها و نرخ تورم، سهم درآمد خانوارها که صرف مسکن میشود، بیشتر از گذشته شده و به یکی از مهمترین مسائل اقتصادی و اجتماعی کشور تبدیل شده است. اما پرسش اصلی این است که ایرانیها چه مقدار از درآمدشان را صرف مالکیت یا اجاره مسکن میکنند؟
براساس گزارش مرکز آمار، سهم هزینه مسکن در سبد هزینهای خانوار شهری کشور در سال ۱۴۰۲ به ۴۲.۴ درصد رسیده است و بیشترین هزینه را برای خانوارها رقم زده است. این در حالی است که بر اساس شاخصهای جهانی، خانوارهایی که سهم مسکن در سبد هزینههای آنها بیش از ۳۰ درصد باشد، دچار فقر مسکن هستند. به این ترتیب سهم هزینه مسکن خانوار شهری در سال ۱۴۰۲ در حدود ۱۲.۴ واحد درصد بیشتر از استاندارد جهانی است. معنای این امر آن است که هزینههای مسکن به قدری زیاد است که خانوار مجبور میشود سهم سایر بخشها مانند خوراک، سلامت، آموزش و تفریحات را کم کند و در نتیجه سطح رفاه کاهش مییابد.
با بررسی سهم مسکن در سبد هزینه خانوار شهری طی سالهای ۱۳۸۰ الی ۱۴۰۲ میتوان مشاهده کرد که سهم هزینه مسکن از کل سبد هزینه خانوار از ۲۹.۲ درصد در سال ۱۳۸۰ به ۴۲.۴ درصد در سال ۱۴۰۲ رسیده است. خانوار های شهری در سال ۱۳۸۰ به طور میانگین ۸۹۲ هزار تومان برای مسکن هزینه کردند. این هزینه با رشد ۹۷۱۵ درصدی به ۸۷ میلیون و ۵۵۸ تومان در سال ۱۴۰۲ رسیده است.
