به گزارش سرویس فرهنگی تابناک، مصاحبه با امیر پورکیان، کارگردان و فیلمساز، از یک جهت کار سختی است. همین که قرار است درباره سریال «غربت» که درباره زنان است حرف بزنی و همین که سریال، سابقه توقیف دارد، کافی است تا هر سئوال تو، به نوعی قرار گرفتن در جبهه مقابل و مخالفت با برخی موضوعات تلقی شود. اما طبیعتا مخاطب این را می داند که بیش از هر بخش دیگری، داشتن فضای راحت اطلاع رسانی و رعایت حق و حقوق انسانی در همه ابعادش، برای خود خبرنگار و رسانه، بسیار دلگشا وراهگشاتر است. اتفاقا برایند آیین گفتوگو و نقد، همیشه نیکوست؛ هرچند ممکن است در جاهایی و برای لحظاتی، کاممان را تلخ هم بکند.
پورکیان، حرارت و شیوه خوبی در بیانش دارد؛ آنقدر که به نظر می رسد خودش و بیانش در رساندن پیام، بسیار قوی تر و موثر تر از سریالهایی عمل می کند که با بازیگران متعدد ساخته و پرداخته است. او معتقد است اگر غربتی در جامعه وجود دارد، مسئولان ساخته اند. اما او از این غربت، فقط یک سریال ساخته است.
گفت و گو با امیر پورکیان، کارگردان و فیلمساز را می خوانیم؛
از داستان همان غربت آغاز کنیم. این غربت برای شما از کجا شناخته شده و نقطه
این هم از همان تحمیلها بود و من امیدم به آگاهی مردم بود که در روند کار متوجه ماجرا باشند؛ و الا با چنان قسمت اولی، ضربهای کاری زدند.
به هر حال، من هم بعد از هفت یا هشت سال کار دیده نشدن، باید میپذیرفتم که برخی چیزها را بپذیرم و مردم این را درک میکنند. امیدم به آگاهی مردم است که هر کسی آن جمله را ببیند و درک کند.
من رضایت نداشتم، اما البته سرمایهگذار هم سرمایهاش را گذاشته و کارگردان اختیارات محدودی دارد. وقتی مال سرمایهگذار به خطر میافتد، باید کنار بیاید و من هم در این زمینه کنار آمدم.
برایتان بهترینها را آرزو میکنم.
مممون از لطفتان.
مهدی محمدی