خبرگزاری میزان – ماه اکتبر، اندکی پس از آغاز جنگ رژیم صهیونیستی علیه غزه که در حال حاضر نزدیک به ۲۰ هزار فلسطینی را به شهادت رسانده است، این رژیم مدعی شد که حماس را «از روی زمین» محو کند؛ پروژهای که ارتش رژیم صهیونیستی را ملزم به «ویران کردن» غزه میکند.
با گذشت یک ماه از جنگ، ارتش رژیم صهیونیستی معادل ۲ بمب هستهای را روی این منطقه کوچک و پرجمعیت ساحلی فلسطین ریخت.
اصطلاح «سیاست زمین سوخته» برای نخستین بار در سال ۱۹۳۷ در گزارشی در توصیف درگیری چین و ژاپن استفاده شد؛ این استراتژی از آن زمان در مجموعهای از درگیریهای مسلحانه در سردوستانه بینالمللی ممنوع است.
طبق نوشته واشنگتن پست، ساکنان جنوب لبنان که از این حمله متاثر شده بودند، بر این عقیده بودند که فسفر برای آواره کردن آنها از روستا و باز کردن راه برای فعالیتهای نظامی آینده رژیم صهیونیستی در این منطقه است.
مطمئنا این نخستین بار نیست که لبنان یا نوار غزه، سهم خود را از بمباران غیرقانونی فسفر سفید از سوی رژیم صهیونیستی دیدهاند.
از آنجایی که ارتش رژیم صهیونیستی اکنون به سوزاندن دوباره زمین در غزه و انسانهای موجود در آن ادامه میدهد، یک ویژگی منحصر به فرد وجود دارد که تلاشهای این رژیم را از آزمایشهای زمین سوخته در گذشته متمایز میکند؛ به عنوان مثال، در السالوادور، هدف ارتش هرگز حذف مفهوم السالوادور نبود، در حالی که به نظر میرسد رژیم صهیونیستی قصد دارد غزه را بهطور کامل نابود کند.