محسن ردادی با تأکید بر اینکه در فرصت تاریخی هستیم شاید هر هزار سال یکبار برای یک ملت پیش بیاید، گفت: نباید این فرصت تاریخی را از دست بدهیم. باید متوجه باشیم که صحنه دنیا عوض شده و ما هم متناسب با این تغییر صحنه دنیا باید تغییر کنیم
جوان آنلاین: «از شر این نظام نجات پیدا کنید تا مشکل آبتان را حل کنیم.» در حالی که برخی این اظهارات را دستورالعمل نتانیاهو به جاسوسان خود برای تحریک به قیام مردمی تعبیر کردهاند، عدهای دیگر آن را نوعی شکایت از مردم ایران برای همراهی نکردن با برنامه صهیونیستها در جنگ اخیر میدانند که موجب شده قدرت نرم جمهوری اسلامی ایران نه فقط در مرزهای کشور، بلکه به فراتر از آن نیز گسترش پیدا کند. در گفتوگوی «جوان» با محسن ردادی، عضو هیئت علمی پژوهشگاه فرهنگ و اندیشه اسلامی، به بررسی وضعیت قدرت نرم این روزهای ایرانیها پرداختهایم.
شواهد نشان میدهد، جنگ تحمیلی ۱۲ روزه موجب شده به غیر از ما، بقیه دنیا هم از این پاسخ ایران حس غرور و تشکر پیدا کنند. دشمن نیز چنین پیشبینی از این جنگ داشت؟
برای پاسخ به این سؤال باید به این مقدمه اشاره کنم که مبنای شکلگیری رژیم صهیونیستی، مظلومنمایی، هولوکاست و ادعا این بود که ما مردمی مظلوم هستیم و به همین دلیل مجبوریم دولتی ایجاد کنیم تا بتوانیم از خودمان دفاع کنیم. آن چیزی که به اشغالگری رژیم صهیونیستی مشروعیت میداد، دقیقاً دیپلماسی عمومی و محبوبیتی بود که توانستند بعد از جنگ جهانی دوم کسب کنند. البته روی این موضوع هم خیلی کار کردند؛ از موزه هولوکاست در سرزمینهای اشغالی و دیگر کشورها مانند امریکا تا جاهای دیگر گرفته تا تصویب قوانین ضدیهودستیزی، از جمله کارهای در حال انجام بود که یک بنای مستحکمی برای دفاع از رژیم صهیونیستی ایجاد کرده بود.
چند سال پیش آقای سیدبشیر حسینی سفری به آفریقا داشتند. در گزارش آن سفر میگفتند اگر دیپلماسی عمومی را میخواهید، باید بیایید آفریقا را ببینید که صهیونیستها چطور در آنجا عمل کردهاند. صهیونیستها به قدری روی چهره خود در آن سالها کار کرده بودند که وقتی در آفریقا میگفتید اسرائیل، بلافاصله میگفتند گروهی باهوش، خلاق، خیرخواه و دستودلباز هستند. همچنین صهیونیستها مؤسسات خیریه بسیار فراوانی را در آفریقا و دیگر کشورها تأسیس و از این طریق سر و سامانی به چهره داده بودند. در این شرایط، ایران و محور مقاومت هرچه فریاد میزدند که این رژیم اشغالگر است، کسی از ما نمیپذیرفت، زیرا همه احساس میکردند اسرائیل حق دارد و یهودیان مظلوم هستند. این تصور از صهیونیستها مانند یک کاخ و بنای مستحکمی بود که آنها اندکاندک و با تمام وجود ساخته بودند و روی این بنا تمام اقدامات خود را توجیه میکردند.