اقتصاد۲۴- به دنبال ثبت دادخواست استادان اخراجی و بازنشسته اجباری دانشگاه علوم پزشکی تهران، دیوان عدالت اداری رای بازگشت به کار شاکیان را صادر کرد. دکتر رضا ملکزاده؛ وزیر سابق بهداشت و عضو هیات علمی دانشگاه علوم پزشکی تهران، اوایل فروردین سال جاری این خبر را در گفتگو با پایگاه خبری جماران اعلام کرد. دکتر ملکزاده که از استادان برکنار شده این دانشگاه طی هفتههای اخیر است و با وجود مرتبه بالای علمی و رتبه «استاد ممتازی»، ۵ سال زودتر از موعد بازنشستگی از کرسی تدریس کنار گذاشته شده، ضمن ابراز نگرانی بابت تصفیه سلیقهای و هدفمند در قطب آموزش پزشکی کشور گفت: «در دو سال گذشته حدود ۴۰ نفر از بهترین اعضای هیات علمی این دانشگاه را اخراج یا بازنشسته کردهاند. اتفاقا آنها به دیوان عدالت اداری شکایت کردهاند و همه آنها رای گرفتهاند که باید به دانشگاه برگردند. دانشگاه علوم پزشکی تهران، هم در ایران و هم در دنیا یک دانشگاه برجسته بود و در مدت همین دو سال رتبه آن ۲۰۰ پایه پایین آمده. تیم مدیریتی جدید، جوّی در دانشگاه ایجاد کرده که علاقه، کار کردن و دلسوزی را کاهش داده و یک جوّ ناامیدی در دانشگاه به وجود آورده است. من که آسیبی نمیبینم. من فرصت بیشتری پیدا میکنم که هم به خانواده برسم و هم امکان کار در ایران دارم و هم در هر جای دنیا که بخواهم ولی ترجیح میدهم که بقیه عمرم هم داخل ایران و در خدمت مردم ایران باشم. من میتوانم در هر دانشگاهی که بخواهم درس بدهم. کارهای تحقیقاتی خیلی بزرگی انجام دادهام که هیچوقت نمیشود جلوی آنها را گرفت و آنها ادامه دارد. همچنین از قدیم با وجود این همه کار و مسوولیت، طبابت را داشتهام و آن را ادامه میدهم. اما مساله اصلی این است که همه دانشجویانی که به دانشگاه میآیند، یک الگو برای خودشان تعیین میکنند. معمولا بیشتر الگوها در دانشگاهها اساتید خیلی برجسته هستند. وقتی یک جوان میبیند با آدمی که تمام عمرش را برای این مملکت کار و تحقیق کرده و درس داده درنهایت بیادبی و بیاحترامی برخورد میشود، احساس پوچی میکند و امیدی برای او باقی نمیماند. من نزدیک ۴۵ سال در نظام جمهوری اسلامی هم مسوولیتهای مختلف داشتهام و هم وقت عظیمی را برای تربیت دانشجویان، رزیدنتها و فوقتخصصها گذاشتهام و تحقیقات خیلی زیادی کردهام. وقتی به ما اینقدر بیاحترامی میشود، دیگر کسی امیدی ندارد و اصلا به مملکت ناامید میشود. سرمایه اصلی یک مملکت نفت و منابع نیست بلکه آدمها هستند؛ آدمهای بااستعداد و توانمند. وقتی ناامیدی در این قشر به وجود بیاید، شروع به مهاجرت میکنند که این مهاجرت متاسفانه روز به روز دارد بیشتر میشود و ابعاد وسیعتری پیدا میکند و حتی کسانی که به خارج رفتهاند و قرار بود بیایند هم نمیآیند.»
به دنبال اظهارات دکتر ملکزاده، حسین قناعتی؛ رییس دانشگاه علوم پزشکی تهران، اخراج استادان این دانشگاه را تکذیب کرد و در گفتگو با خبرگزاری ایسنا، با انتقاد از بازتاب افشاگریهای دکتر ملکزاده در شبکههای فارسیزبان و فضای مجازی گفت: «در دوره مدیریت تیم ما، استاد اخراجی نداشتهایم. خود آقای دکتر ملکزاده بالای ۷۰ سال سن دارند و بالای ۴۰ سال است که در دانشگاه علوم پزشکی تهران استاد هستند. اساسا وقتی بالای ۴۰ سال از حضور یک استاد در دانشگاه میگذرد، ماندن آن استاد در دانشگاه نیاز به مجوز دارد. علیرغم اینکه شخصا به عنوان رییس دانشگاه حق بازنشستگی ایشان را داشتم موضوع را به هیات امنای دانشگاه ارجاع دادم تا خدای نکرده مساله تضاد منافع مطرح نشود. هیات امنا عملکرد اعضای هیات علمی را طبق گزارش معاونان مختلف بررسی میکند. نهایتا هیات امنا مجموعا به این نتیجه رسیدند که ملکزاده در دو سال اخیر فعالیت بایستهای نداشتهاند و رای به بازنشستگی ایشان دادند. لازم به ذکر است مصوبات هیات امنا باید به تایید وزیر بهداشت برسد. بنابراین آقای دکتر ملکزاده هنوز بازنشسته نشدهاند. بازنشستگی اجباری، یک واژه طراحی شده توسط افراد با اغراض سیاسی است، بازنشستگی معیار دارد و اساتید به سن خاصی که برسند بازنشسته میشوند. وقتی استادی بازنشسته میشود، جا برای جذب اساتید جوانتر باز میشود و ما از ردیف استخدام آنها برای جذب و استخدام اساتید جوانتر استفاده میکنیم. گرچه با بازنشستگی رابطه استخدامی از لحاظ رسمی قطع میشود، اما تمام اساتید بازنشسته به نوعی با دانشگاه ارتباط دارند. مجموع بازنشستگیها در دانشگاه علوم پزشکی تهران طی دو سال و نیم گذشته طبق روال بوده است. ما ۲۰۰۰ استاد در دانشگاه علوم پزشکی تهران داریم که به صورت طبیعی هر سال موعد بازنشستگی حدود ۳۰ الی ۴۰ نفر از این اساتید میرسد و طبیعی است که سالی ۶۰ الی ۷۰ نفر به سن بازنشستگی برسند. در سالهای گذشته و خارج از دوره مدیریتی ما نیز معمولا ۳۰ تا ۴۰ استاد در سال بازنشسته میشدند و مجموع بازنشستگی اساتید دانشگاه علوم پزشکی تهران طی دو سال و نیم گذشته به نسبت دورههای قبلی زیادتر نبوده است. با این حال تا جایی که جا داشته باشد و فعالیت خود را حفظ کنند و در موارد بسیار نادری مانع رشد جوانترها نشوند؛ ما این اساتید را بازنشسته نمیکنیم و حتی اگر بازنشسته شده باشند از برخی آنها دعوت به همکاری میکنیم تا به صورت افتخاری یا قراردادی با ما همکاری کنند.» بخش دیگری از حرفهای قناعتی، تایید غیرمستقیم حذف سلیقهای استادان این دانشگاه بود وقتی اشاره کرد که دیوان عدالت اداری با استناد به قوانین جاری، دانشگاه علوم پزشکی تهران را وادار به لغو آرای بازنشستگی و ملزم به بازگشت استادان اخراجی کرده و گفت: «روی این امر که سن بازنشستگی ۳۰ یا ۳۵ سال خدمت باشد یک سوءتفاهمی صورت گرفته بود.